Deutsch
English
Español
Français
Italiano
Polski
Português
Suomi
Svenska
Türkçe
Ελληνικά
Български
Русский
עברית
한국어
中文
日本語
Τόποι σε αυτό το άρθρο: Σαμαρκάνδη · Μπουχάρα · Χίβα · Τασκένδη
Η ιστορία του Ουζμπεκιστάν σε 10 λεπτά: χρονολόγιο από τη Σογδιανή έως σήμερα
Σταθείτε στον λόφο ,Το ξέρατε; Τοιχογραφία του 7ου αιώνα δείχνει απεσταλμένους από την Κορέα Η Τοιχογραφία των Πρεσβευτών στο Αφρασιάμπ, που ήρθε στο φως από οδοποιούς το 1965, δείχνει αντιπροσωπείες με δώρα, ανάμεσά τους Κινέζους με μετάξι, και δύο άνδρες με φτερωτά καπέλα που θεωρούνται απεσταλμένοι του κορεατικού Γκογκουριό. Διαβάστε περισσότερα → στις παρυφές της Σαμαρκάνδης, και βρίσκεστε πάνω σε μια πόλη που ήταν ήδη αρχαία όταν μπήκε εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος. Δύο χιλιόμετρα πιο πέρα βρίσκεται το ,Το ξέρατε; Το λιοντάρι του Ρεγιστάν με τον ήλιο μπήκε σε χαρτονόμισμα Ο μεντρεσές Σερ-Ντορ (1619–1636) πήρε το όνομά του από τα μεγάλα αιλουροειδή με τον ήλιο στην πλάτη που κοσμούν την πύλη του. Η εικόνα εμφανίστηκε στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος των 200 σουμ του Ουζμπεκιστάν του 1997. Διαβάστε περισσότερα → που χτίστηκε περίπου δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα. Η ιστορία του Ουζμπεκιστάν είναι έτσι: στρώμα πάνω σε στρώμα, και τα περισσότερα στρώματα έχουν αφήσει κάτι που μπορείτε ακόμη να πλησιάσετε και να αγγίξετε.
Ακολουθεί η ιστορία του Ουζμπεκιστάν εν συντομία, εποχή προς εποχή, από τις όασεις της Σογδιανής έως την ανεξαρτησία το 1991, με έναν σύντομο πίνακα χρονολογίου και, για κάθε εποχή, το μέρος όπου μπορείτε να τη δείτε σήμερα. Είμαστε ταξιδιωτικός πράκτορας στην Τασκένδη, και με αυτή τη σειρά την εξηγούμε στους επισκέπτες μας καθ᾽ οδόν.
Εν συντομία
- Η ιστορία του Ουζμπεκιστάν εν συντομία: αρχαίες όασεις και Σογδιανή, ο Αλέξανδρος, οι Κουσάνοι, οι Σαμανίδες και οι Καρακανίδες, οι Χορεζμσάχ, το 1220, οι Τιμουρίδες, τρία χανάτα, έπειτα η Ρωσική Αυτοκρατορία, η σοβιετική περίοδος και η ανεξαρτησία το 1991.
- Μία κλασική διαδρομή καλύπτει τα περισσότερα: το Αφρασιάμπ και οι τιμουριδικοί τρούλοι στη Σαμαρκάνδη, το Το ξέρατε; Θαμμένος στη λάσπη, ο τάφος γλίτωσε από τον Τζένγκις Χαν Το Μαυσωλείο των Σαμανιδών του 10ου αιώνα, από τα παλαιότερα μνημεία της ισλαμικής Κεντρικής Ασίας, σκεπάστηκε από λάσπη πλημμύρας και άμμο πριν από τους Μογγόλους του 1220. Κρυμμένο για αιώνες, διατήρησε άθικτη την πλινθοδομή του, λεπτή σαν δαντέλα. Διαβάστε περισσότερα → και ο Το ξέρατε; Έσκαψαν 13 μ. και δεν βρήκαν τη βάση του Ο μιναρές Καλιάν του 1127 υψώνεται περίπου 46 μ., και μια ανασκαφή έφτασε τα 13 μ. χωρίς να βρει τον πάτο των θεμελίων του. Λέγεται ότι ο Τζένγκις Χαν διέταξε να τον γλιτώσουν. Διαβάστε περισσότερα → στη Μπουχάρα, η Το ξέρατε; Στην πόλη-μουσείο της Χίβα ζουν ακόμη άνθρωποι Η Ιτσάν Καλά χωρά πάνω από 50 ιστορικά μνημεία και περίπου 250 παλιά σπίτια μέσα σε πήλινα τείχη ύψους 8–10 μ. και πάχους 5–6 μ., και οικογένειες ζουν και δουλεύουν ακόμη στα σοκάκια της. Διαβάστε περισσότερα → στη Χίβα, ο μοντερνισμός στην Τασκένδη. Τρένα υψηλής ταχύτητας συνδέουν τις πόλεις.
- Το Τερμέζ και οι βουδιστικοί χώροι χρειάζονται δύο επιπλέον ημέρες στον νότο· τα φρούρια της Χορεζμίας χωρούν σε μία ημέρα από τη Χίβα.
- Ξεκινήστε από τα μουσεία: το Κρατικό Μουσείο Ιστορίας στην Τασκένδη και το Μουσείο του Αφρασιάμπ στη Σαμαρκάνδη δίνουν ολόκληρο το χρονολόγιο σε λίγες ώρες. Μια περιήγηση με ξεναγό στη Σαμαρκάνδη συνδέει τα στρώματα μεταξύ τους.
- Ελάτε τον Απρίλιο–Μάιο ή τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο, όταν οι υπαίθριοι χώροι είναι ευχάριστοι όλη την ημέρα. Για έξι από αυτά τα μέρη σε μεγαλύτερο βάθος, διαβάστε μια σύντομη ιστορία του Ουζμπεκιστάν σε έξι πράγματα και τι ήταν ο Δρόμος του Μεταξιού.
Περιεχόμενα
Το χρονολόγιο με μια ματιά
| Πότε | Εποχή | Πού να το δείτε σήμερα |
|---|---|---|
| έως τον 4ο αιώνα π.Χ. | Αρχαίες όασεις: Σογδιανή, Βακτριανή, Χορεζμία | Αφρασιάμπ, Σαμαρκάνδη· τα φρούρια της Χορεζμίας |
| 329–327 π.Χ. | Ο Μέγας Αλέξανδρος στη Σογδιανή | Αφρασιάμπ· Καμπίρ Τεπέ κοντά στο Τερμέζ |
| 1ος–3ος αιώνας μ.Χ. | Οι Κουσάνοι και το βουδιστικό Τερμέζ | Φαγιάζ Τεπέ, Κάρα Τεπέ, Ζουρμάλα |
| 5ος–8ος αιώνας | Οι σογδιανές εμπορικές πόλεις | Η Ζωγραφιά των Πρεσβευτών, Πάικεντ |
| 819–999 | Οι Σαμανίδες | Το Μαυσωλείο των Σαμανιδών, Μπουχάρα |
| 999–1212 | Οι Καρακανίδες | Ο μιναρές Καλιάν, Μπουχάρα |
| περ. 1077–1231 | Οι Χορεζμσάχ | Το ξέρατε; Ο θρύλος λέει ότι μια σήραγγα ενώνει το Κιζίλ-Καλά με το Τοπράκ-Καλά Ο θρύλος λέει ότι το μικρό, σχεδόν τετράγωνο φρούριο Κιζίλ-Καλά, το «Κόκκινο Φρούριο», συνδέεται με το γειτονικό Τοπράκ-Καλά με υπόγειο πέρασμα. Σήραγγα δεν έχει βρεθεί ακόμη· το ίδιο το φρούριο το ανακάλυψε η αποστολή του Σ. Π. Τολστόφ το 1938. Διαβάστε περισσότερα →· το μνημείο του Μανγκουμπέρντι, Ουργκέντς |
| 1220 | Η μογγολική κατάκτηση | Ο έρημος λόφος του Αφρασιάμπ |
| 1370–1507 | Οι Τιμουρίδες | ,Το ξέρατε; Η ταφόπλακα του Τιμούρ πήγε στην Περσία και γύρισε Τη σκουροπράσινη πλάκα από νεφρίτη στον τάφο του Τιμούρ, στο Γκουρ-ε-Αμίρ, την πήρε ο Ναντίρ Σαχ το 1740. Έσπασε, και με την προτροπή των συμβούλων του την έστειλε πίσω στη Σαμαρκάνδη. Διαβάστε περισσότερα → ,Το ξέρατε; Γιατί Σαχ-ι-Ζίντα σημαίνει «ο Ζωντανός Βασιλιάς» Η νεκρόπολη αναπτύχθηκε γύρω από το ιερό του Κουτάμ ιμπν Αμπάς, ξαδέλφου του Προφήτη Μωάμεθ. Ο θρύλος λέει ότι δεν πέθανε στη μάχη, αλλά κατέβηκε σε βαθύ πηγάδι σε έναν παραδεισένιο κήπο, όπου ζει ακόμη. Διαβάστε περισσότερα → Τα ερείπια του παλατιού του Αμίρ Τιμούρ στο Σαχρισάμπζ, τη γενέτειρά του. Μόνο τμήματα του γιγάντιου τόξου της εισόδου στέκουν ακόμη. Διαβάστε περισσότερα → |
| 16ος–19ος αιώνας | Οι Σαϊμπανίδες και τα χανάτα της Μπουχάρα, της Χίβα και του Το ξέρατε; Το τζαμί της Παρασκευής του Κοκάντ στέκει σε 98 κίονες από την Ινδία Ο Μουχάμαντ Ουμάρ Χαν έχτισε το τζαμί Τζούμα του Κοκάντ το 1812–1818. Το ιβάν των 100 μέτρων στηρίζεται σε 98 σκαλιστούς κίονες από κόκκινο ξύλο που ήρθαν από την Ινδία, και ο μιναρές του έχει ύψος 22 μ. Μέσα υπάρχει μικρό μουσείο εφαρμοσμένων τεχνών. Διαβάστε περισσότερα → | ,Το ξέρατε; Θρύλος: τα θεμέλια του μιναρέ μπήκαν με γάλα καμήλας Ο θρύλος λέει ότι ο μάστορας Μπακό έβαλε τα θεμέλια του μιναρέ Καλιάν με γύψο γκαντς ανακατεμένο με γάλα καμήλας, έπειτα εξαφανίστηκε δύο χρόνια για να σκληρύνουν, και μόνο τότε έχτισε τον πύργο. Οι ντόπιοι δείχνουν ακόμη έναν τάφο που λένε δικό του. Διαβάστε περισσότερα → Ρεγιστάν, Ιτσάν Καλά, Κοκάντ |
| 1865–1991 | Η Ρωσική Αυτοκρατορία και η σοβιετική περίοδος | Τασκένδη: το Το ξέρατε; Ένα μετρό σχεδιασμένο να αντέχει σεισμό 9 βαθμών Οι τρεις αρχικές γραμμές του μετρό της Τασκένδης χτίστηκαν για να αντέχουν σεισμό μεγέθους 9,0 και οι σήραγγες είναι ασυνήθιστα ρηχές, μόλις 8–25 μ. κάτω από τον δρόμο. Διαβάστε περισσότερα → και ο μοντερνισμός |
| 1991 | Ανεξαρτησία | Παντού |
Αρχαίες όασεις, Σογδιανή και Αλέξανδρος
Πολύ πριν ο Δίκτυο δρόμων των καραβανιών ανάμεσα στην Κίνα και τη Μεσόγειο. Η Σαμαρκάνδη, η Μπουχάρα και η Χίβα πλούτισαν ως σταθμοί του. αποκτήσει όνομα, η περιοχή ζούσε σε όασεις κατά μήκος των ποταμών της. Η Σογδιανή εκτεινόταν στην κοιλάδα του Ζαραφσάν, με τη Σαμαρκάνδη και τη Μπουχάρα· η Βακτριανή βρισκόταν νοτιότερα, γύρω από το σημερινό Τερμέζ· η Χορεζμία απλωνόταν στον κάτω ρου του Αμού Ντάρια. Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος ο Μέγας ενέταξε τη Σογδιανή στην αχαιμενιδική αυτοκρατορία, και ως τότε η Σαμαρκάνδη ήταν πρωτεύουσα των σογδιανών εδαφών.
Το 329 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε την πόλη που οι Έλληνες ονόμαζαν .Το ξέρατε; Θρύλος: ο Αλέξανδρος βρήκε τη Σαμαρκάνδη ωραιότερη από τις διηγήσεις Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε τα Μαράκανδα, την αρχαία Σαμαρκάνδη, το 329 π.Χ. Ο θρύλος του αποδίδει τα λόγια ότι όσα άκουσε για την πόλη ήταν αληθινά, μόνο που ήταν ακόμη ωραιότερη. Κανένας αρχαίος συγγραφέας δεν καταγράφει αυτά τα λόγια. Διαβάστε περισσότερα → Η εκστρατεία του στη Σογδιανή διήρκεσε περίπου δύο χρόνια, και το 327 π.Χ. παντρεύτηκε τη Ρωξάνη, κόρη ενός Σογδιανού ευγενούς. Στη συνέχεια η περιοχή πέρασε στους Σελευκίδες και έπειτα στο ελληνοβακτριανό βασίλειο.
Πού να το δείτε: ο λόφος του Αφρασιάμπ και το μουσείο του στη Σαμαρκάνδη, που περιγράφονται στα μουσεία της Σαμαρκάνδης και της Μπουχάρα. Τα πήλινα φρούρια της αρχαίας Χορεζμίας, μερικά από τον 4ο–3ο αιώνα π.Χ., βρίσκονται στα φρούρια της ερήμου της Χορεζμίας, και το φρούριο που η παράδοση συνδέει με τον Αλέξανδρο βρίσκεται στον οδηγό μας για τη Νουράτα. Οι άνθρωποι που έκαναν τη Σογδιανή διάσημη έχουν δικό τους άρθρο: οι Σογδιανοί.
Οι Κουσάνοι και το βουδιστικό Τερμέζ
Από τον 1ο αιώνα μ.Χ. η αυτοκρατορία των Κουσάνων κυβέρνησε τις χώρες και στις δύο όχθες του Αμού Ντάρια, και ο βουδισμός ήρθε προς τον βορρά κατά μήκος των δρόμων της. Γύρω από το Τερμέζ μοναχοί έχτισαν μονές και στούπες: το Φαγιάζ Τεπέ ιδρύθηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ., η στούπα της Ζουρμάλα ανεγέρθηκε τον 1ο–2ο αιώνα από περίπου 1,2 εκατομμύριο πλίνθους, και τα σπήλαια του Κάρα Τεπέ σκάφτηκαν σε έναν λόφο πάνω από το ποτάμι. Τον 7ο αιώνα ο Κινέζος μοναχός Ξουάν Τσανγκ μετρούσε ακόμη περίπου δέκα μονές στο Τερμέζ.
Πού να το δείτε: οι ίδιοι οι χώροι και το αρχαιολογικό μουσείο στο Τερμέζ, στον οδηγό μας για το Τερμέζ, ή ολόκληρος ο νότος στην εκδρομή μας στον βουδιστικό νότο. Ο Βούδας που βρέθηκε στο Φαγιάζ Τεπέ το 1968 βρίσκεται στο Κρατικό Μουσείο Ιστορίας στην Τασκένδη, ένα από τα μουσεία της Τασκένδης που αξίζουν μία ώρα.
Η αραβική κατάκτηση και οι Σαμανίδες
Τον 5ο–8ο αιώνα οι σογδιανές πόλεις βρίσκονταν στο απόγειο του εμπορίου τους, και στις αρχές του 8ου αιώνα έφτασαν αραβικοί στρατοί· το 713 χτίστηκε το πρώτο τζαμί της Μπουχάρα μέσα στο Άρκ. Το Ισλάμ και η αραβική γραφή ήρθαν για να μείνουν.
Οι Σαμανίδες, που κυβέρνησαν από το 819, έκαναν τη Μπουχάρα πρωτεύουσά τους το 892, επί βασιλείας του Το ξέρατε; Ο θρύλος λέει ότι ο Ισμαήλ Σαμανί απαντούσε αιτήματα μετά θάνατον Ο κόσμος πίστευε ότι ο Ισμαήλ Σαμανί, ο ηγεμόνας που είναι θαμμένος στο Μαυσωλείο των Σαμανιδών, βοηθούσε ακόμη τον λαό του: γραπτό αίτημα που περνούσε από ένα άνοιγμα στη μία πλευρά απαντιόταν ως την επομένη. Σημειώματα αφήνονταν εδώ ως τον 20ό αιώνα. Διαβάστε περισσότερα → (892–907). Υπό αυτούς η Μπουχάρα έγινε κέντρο μάθησης, και η περσική γλώσσα πήρε τη θέση της σογδιανής ως γλώσσα της περιοχής. Ο Ιμπν Σινά, ο γιατρός και φιλόσοφος που στην Ευρώπη είναι γνωστός ως Αβικένας, γεννήθηκε γύρω στο 980 στην Αφσόνα, ένα χωριό κοντά στη Μπουχάρα.
Πού να το δείτε: το Μαυσωλείο των Σαμανιδών, ένας πλινθόκτιστος κύβος από τα τέλη του 9ου και τις αρχές του 10ου αιώνα, στο Μαυσωλείο των Σαμανιδών και Μπολό-Χαούζ, και το φρούριο των ηγεμόνων στο Άρκ της Μπουχάρα.
Οι Καρακανίδες, οι Χορεζμσάχ και το 1220
Το 999 οι Καρακανίδες, μια τουρκική δυναστεία, κατέλαβαν τη Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη, και από το 1040 έως το 1212 η Σαμαρκάνδη ήταν πρωτεύουσα του δυτικού χανάτου τους. Το πιο γνωστό μνημείο τους είναι ο μιναρές Καλιάν στη Μπουχάρα, που χτίστηκε το 1127 από τον :Το ξέρατε; Θρύλος: ο Τζένγκις Χαν υποκλίθηκε στον μιναρέ Καλιάν Ο θρύλος λέει ότι το 1220 ο Τζένγκις Χαν έγειρε το κεφάλι πίσω για να δει την κορυφή και του έπεσε το καπέλο· αφού τόσο μεγάλος άνδρας υποκλίθηκε, ο μιναρές γλίτωσε. Το γνωστό: τον τελείωσε ο Αρσλάν Χαν το 1127 και οι Μογγόλοι τον άφησαν όρθιο. Διαβάστε περισσότερα → 46,5 μέτρα διακοσμητικού πλινθόκτιστου οικοδομήματος.
Στα τέλη του 12ου αιώνα οι Χορεζμσάχ, ηγεμόνες της Χορεζμίας, αναδείχθηκαν στο ισχυρότερο κράτος της περιοχής· η πρώτη πρωτεύουσά τους, το Γκουργκάντζ, βρίσκεται πέρα από τα σύνορα, στο σημερινό Τουρκμενιστάν. Το 1220 ο μογγολικός στρατός του Τζένγκις Χαν κατέλαβε τη Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη. Η πόλη στον λόφο του Αφρασιάμπ δεν ξαναχτίστηκε ποτέ, και η Σαμαρκάνδη αναπτύχθηκε ξανά δίπλα της. Ο μιναρές Καλιάν έμεινε όρθιος.
Πού να το δείτε: το Πόι Καλιάν στη Μπουχάρα· η Κιζίλ-Καλά στο Καρακαλπακστάν, που ανοικοδομήθηκε τον 12ο αιώνα, στα φρούρια της ερήμου της Χορεζμίας· και στο Ουργκέντς το μνημείο του Τζαλολιντίν Μανγκουμπέρντι, του τελευταίου Χορεζμσάχ, στην ενότητα γύρω από τη Χίβα.
Οι Τιμουρίδες
Ο Εμίρης Ο Αμίρ Τιμούρ (Ταμερλάνος, 1336–1405), ιδρυτής της αυτοκρατορίας των Τιμουριδών, με πρωτεύουσα τη Σαμαρκάνδη. Γεννήθηκε κοντά στο Σαχρισάμπζ. Διαβάστε περισσότερα → γεννήθηκε το 1336 κοντά στο Κες, το σημερινό Σαχρισάμπζ. Το 1370 ίδρυσε τη δυναστεία που κυβέρνησε την Κεντρική Ασία και το Ιράν έως το 1507, και έκανε τη Σαμαρκάνδη πρωτεύουσά του. Ο εγγονός του Το ξέρατε; Ο Ουλούγκ Μπεγκ μέτρησε το έτος με απόκλιση 25 δευτερολέπτων Στο αστεροσκοπείο του στη Σαμαρκάνδη, ο Ουλούγκ Μπεγκ υπολόγισε το τροπικό έτος σε 365 ημέρες 5 ώρες 49 λεπτά 15 δευτ., περίπου 25 δευτερόλεπτα παραπάνω: πιο κοντά από τον Κοπέρνικο έναν αιώνα αργότερα. Διαβάστε περισσότερα → κυβέρνησε τη Σαμαρκάνδη από το 1409, έχτισε αστεροσκοπείο τη δεκαετία του 1420 και ολοκλήρωσε έναν κατάλογο με 1.018 αστέρια. Ο τελευταίος μεγάλος Τιμουρίδης, ο ,Το ξέρατε; Ο ιδρυτής της αυτοκρατορίας των Μεγάλων Μογγόλων γεννήθηκε στο Ανδιζάν Ο Μπαμπούρ γεννήθηκε στο Ανδιζάν στις 14 Φεβρουαρίου 1483 και στα δώδεκά του πήρε τον θρόνο της Φεργκάνα, στην πρωτεύουσα Αχσικάτ. Αργότερα ίδρυσε την αυτοκρατορία των Μεγάλων Μογγόλων στην Ινδία· το Μπαμπουρναμά του περιγράφει ακόμη τις πόλεις της κοιλάδας. Διαβάστε περισσότερα → γεννήθηκε στο Ανδιζάν το 1483 και το 1526 ίδρυσε τη δυναστεία των Μογγόλων στην Ινδία.
Οι περισσότεροι από τους γαλάζιους τρούλους για τους οποίους έρχονται οι ταξιδιώτες ανήκουν σε αυτόν τον αιώνα. Πού να το δείτε: το Γκουρ-ε-Αμίρ, το Σαχ-ι-Ζίντα και το Αστεροσκοπείο του Ουλούγκ Μπεγκ στη Σαμαρκάνδη, και το Ακ-Σαράι στο Σαχρισάμπζ, μια εύκολη εκδρομή από τη Σαμαρκάνδη με ξεναγό. Ολόκληρη η ιστορία βρίσκεται στο οι Τιμουρίδες.
Οι Σαϊμπανίδες και τα τρία χανάτα
Το 1501 ο Μουχάμαντ Σαϊμπανί κατέλαβε τη Σαμαρκάνδη, και η δυναστεία του, οι Σαϊμπανίδες, κυβέρνησε έως το 1598· ήδη από τη δεκαετία του 1560 η Μπουχάρα ήταν η μόνιμη πρωτεύουσά τους. Ανοικοδόμησαν το τζαμί Καλιάν το 1514 και κάλυψαν τα σταυροδρόμια της Μπουχάρα με εμπορικούς τρούλους. Επί των χάνων της Μπουχάρα το Ρεγιστάν της Σαμαρκάνδης απέκτησε το Σερ-Ντορ (1619–1636) και το Τίλια-Καρί (1646–1660). Από το 1753 κυβέρνησε τη Μπουχάρα η δυναστεία των Μανγκίτ, και η πόλη έγινε εμιράτο.
Δίπλα της αναπτύχθηκαν δύο ακόμη κράτη. Στη Χορεζμία, η Χίβα έγινε πρωτεύουσα το 1598 αφότου ο Αμού Ντάρια άλλαξε πορεία, και οι χάνοι της γέμισαν την Ιτσάν Καλά με Ισλαμικό κολέγιο: κελιά σπουδαστών και αίθουσες διδασκαλίας γύρω από μια αυλή, πίσω από μια μεγαλοπρεπή πύλη. Στις παλιές πόλεις πολλοί στεγάζουν σήμερα μουσεία και εργαστήρια χειροτεχνίας. Διαβάστε περισσότερα → και ανάκτορα. Στην κοιλάδα της Φεργκάνα το Το ξέρατε; Ο θρύλος λέει ότι το Κοκάντ χρωστά το όνομά του στη ζεστασιά του λαού Ο θρύλος λέει ότι η πόλη χρωστά το όνομά της στη φιλοξενία των κατοίκων: οι Άραβες γεωγράφοι τη γράφουν Χαβακάντ, «ευχάριστη». Οι γλωσσολόγοι είναι πιο επιφυλακτικοί: βέβαιο είναι μόνο το «-καντ», «πόλη» στα σογδιανά. Λεγόταν και κατοικία των ποιητών. Διαβάστε περισσότερα → διήρκεσε από το 1709 έως το 1876. Κάθε αυλή έχτιζε με τον δικό της τρόπο, και γι᾽ αυτό η Χίβα, η Μπουχάρα και το Κοκάντ μοιάζουν τόσο διαφορετικές· πώς να ξεχωρίζετε τα στυλ βρίσκεται στο πώς να διαβάζετε την αρχιτεκτονική του Ουζμπεκιστάν.
Πού να το δείτε: το Ρεγιστάν, η Ιτσάν Καλά και το ανάκτορο του Το ξέρατε; Το παλάτι του Χουντογιάρ Χαν είχε κάποτε επτά αυλές Έτοιμο στις αρχές της δεκαετίας του 1870, το «Μαργαριτάρι του Κοκάντ» είχε επτά αυλές και περίπου 114–119 δωμάτια. Σώζονται πέντε αυλές και 19 δωμάτια. Ο Αμερικανός διπλωμάτης Γιουτζίν Σκάιλερ το έκρινε μεγαλοπρεπέστερο από κάθε παλάτι της Κεντρικής Ασίας. Διαβάστε περισσότερα → στον οδηγό μας για το Κοκάντ.
Ο 19ος και ο 20ός αιώνας
Το 1865 η Τασκένδη έγινε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και το κέντρο της επαρχίας της Τουρκεστάν, και το χανάτο του Κοκάντ ακολούθησε το 1876. Η Μπουχάρα και η Χίβα διατήρησαν τους ηγεμόνες τους ως προτεκτοράτα έως το 1920. Η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν ιδρύθηκε το 1924· πρωτεύουσά της ήταν η Σαμαρκάνδη έως το 1930 και έπειτα η Τασκένδη.
Μετά τον σεισμό της 26ης Απριλίου 1966 το κέντρο της Τασκένδης ανοικοδομήθηκε, και το 1977 άνοιξε εκεί το πρώτο μετρό της Κεντρικής Ασίας. Τον Ιούλιο του 2026 δέκα κτίρια του μοντερνισμού της Τασκένδης, από το Το ξέρατε; Ο θόλος του Τσορσού είναι νεότερος από το μετρό της πόλης Το εμπόριο στο παλιό σταυροδρόμι μετρά αιώνες, αλλά το κτίριο με τον θόλο άνοιξε μόλις το 1990, δεκατρία χρόνια μετά το μετρό. Οι αρχιτέκτονες Βλαντιμίρ Αζίμοφ και Σαμπίρ Αντίλοφ του έδωσαν κύριο θόλο 86 μ., με επτά μικρότερους γύρω του. Διαβάστε περισσότερα → έως το μετρό, εγγράφηκαν στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στις 31 Αυγούστου 1991 το Ουζμπεκιστάν έγινε ανεξάρτητο.
Πού να το δείτε: οι οδηγοί μας για τον μοντερνισμό της Τασκένδης και το μετρό της Τασκένδης.
© Φωτογραφίες
- Afrasiyab ancient settlement, Samarkand — Akhemen / Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0
- Kara Tepe Buddhist site, Termez — Marat Nadjibaev / Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0
