Deutsch
English
Español
Français
Italiano
Polski
Português
Suomi
Svenska
Türkçe
Ελληνικά
Български
Русский
עברית
한국어
中文
日本語
Τόποι σε αυτό το άρθρο: Μπουχάρα
Λιάμπι Χαούζ και Τσορ Μινόρ: η πλατεία με τη λιμνούλα της Μπουχάρα και η πύλη με τους τέσσερις πύργους
Πέτρινα σκαλιά κατεβαίνουν στο νερό απ' όλες τις πλευρές της λιμνούλας και το βράδυ κάθε σκαλί έχει κάποιον καθισμένο. Οι σερβιτόροι κουβαλούν τσαγιέρες με πράσινο τσάι ανάμεσα στα τραπέζια, ένας χάλκινος Το ξέρατε; Βάλτε ένα παιδί στο γαϊδούρι του Ναστραδίν για μια χαρούμενη ζωή Δίπλα στο Λιάμπι Χαούζ στέκει το άγαλμα του Ναστραδίν, του πονηρού ήρωα ιστοριών από την Τουρκία ως την Κίνα, που οι Ουζμπέκοι θεωρούν Μπουχαριώτη. Οι ντόπιοι λένε ότι το παιδί που θα καθίσει στο γαϊδούρι του θα έχει ζωή γεμάτη χαρά. Διαβάστε περισσότερα → χαιρετά από τον γάιδαρό του και πάνω από την απέναντι όχθη δύο πλακάκινα πουλιά πετούν προς έναν ήλιο με ανθρώπινο πρόσωπο. Το ,Το ξέρατε; Οι δεξαμενές της Μπουχάρα ήταν κάποτε η ύδρευσή της Δεξαμενές όπως το Λιάμπι Χαούζ, σκαμμένο γύρω στο 1620 και διαστάσεων 46 × 36 μ., ήταν η κύρια πηγή νερού της πόλης. Οι περισσότερες μπαζώθηκαν τις δεκαετίες 1920–30 επειδή διέδιδαν ασθένειες· το Λιάμπι Χαούζ σώθηκε. Διαβάστε περισσότερα → που στα περσικά σημαίνει «δίπλα στη λιμνούλα», είναι το μέρος όπου η Μπουχάρα περνά τα βράδια της και όπου κλείνουμε σχεδόν κάθε μέρα μας στη Μπουχάρα με τους επισκέπτες μας.
Εδώ είναι η πλατεία όπως την αφηγούνται οι οδηγοί μας: η λιμνούλα και ο βεζίρης που την έσκαψε, τα τρία κτίρια γύρω της, ο λαϊκός ήρωας στον γάιδαρο, τα Τεϊοποτείο: πράσινο τσάι, πλοβ και κουβέντα σε φαρδιά ξύλινα κρεβάτια, τα τοπτσάν. και μια βόλτα δέκα λεπτών ως το ,Το ξέρατε; Θρύλος: τέσσερις πύργοι για τέσσερις παγκόσμιες θρησκείες; Το Τσορ Μινόρ, πυλώνας του 1807, έχει τέσσερις πύργους με διαφορετική διακόσμηση. Οι ξεναγοί λένε ότι συμβολίζουν τέσσερις παγκόσμιες θρησκείες και ψάχνουν στη διακόσμηση σταυρό, ψάρι και μύλο προσευχής· άλλοι λένε τέσσερις δυναστείες. Όλα είναι ερμηνείες. Διαβάστε περισσότερα → την πύλη με τους τέσσερις πύργους. Οι θρύλοι σημειώνονται ως θρύλοι.
Με δυο λόγια
- Το Λιάμπι Χαούζ είναι ένα από τα λίγα χαούζ που απομένουν στη Μπουχάρα: σκαμμένο γύρω στο 1620, περίπου 46 επί 36 μέτρα, με πέτρινα σκαλιά προς το νερό.
- Γύρω του βρίσκονται ο μεντρεσές Κουκελντάς του 1568–1569 και η χανακά και ο Ισλαμικό κολέγιο: κελιά σπουδαστών και αίθουσες διδασκαλίας γύρω από μια αυλή, πίσω από μια μεγαλοπρεπή πύλη. Στις παλιές πόλεις πολλοί στεγάζουν σήμερα μουσεία και εργαστήρια χειροτεχνίας. Διαβάστε περισσότερα → του Νάντιρ Ντιβάν-Μπέγκι.
- Κοιτάξτε ψηλά τις σιμούργκ που κρατούν λευκά ελάφια στην πύλη του Νάντιρ Ντιβάν-Μπέγκι, καλύτερα το ηλιοβασίλεμα.
- Ο Νασρεντίν καβαλά τον χάλκινο γάιδαρό του εδώ από το 1979· το σπίτι της χήρας είναι θρύλος.
- Το Τσορ Μινόρ, η πύλη του 1807, απέχει δέκα λεπτά· οι τέσσερις πύργοι του έχουν πολλές εξηγήσεις και όλες είναι εκδοχές.
Περιεχόμενα
Μια λιμνούλα που έζησε περισσότερο από τις άλλες
Το χαούζ είναι μια λιμνούλα με πέτρινη επένδυση και για αιώνες η Μπουχάρα ζούσε από αυτά. Δεκάδες ήταν σκορπισμένα στην παλιά πόλη, γέμιζαν από κανάλια που τροφοδοτούνταν από τον ποταμό Ζεραφσάν και ήταν η κύρια πηγή νερού της πόλης. Τις δεκαετίες 1920 και 1930 τα περισσότερα αποξηράνθηκαν και καλύφθηκαν. Το Λιάμπι Χαούζ σώθηκε χάρη στα κτίρια γύρω του.
Σκάφτηκε γύρω στο 1620 για τον Νάντιρ Ντιβάν-Μπέγκι, βεζίρη και θείο του Ιμάμ Κουλί Χαν, που κυβέρνησε τη Μπουχάρα από το 1611 έως το 1642. Η λιμνούλα έχει διαστάσεις περίπου 46 επί 36 μέτρα και βάθος έως 5 μέτρα. Οι πλευρές της είναι σκαλιά από κιτρινωπό ασβεστόλιθο που κατεβαίνουν στο νερό. Το νερό ερχόταν από το κανάλι Σαχρούντ και δεν υπήρχε έξοδος.
Ακόμη και αυτή η λιμνούλα πέρασε περίοδο ξηρασίας. Στα σοβιετικά χρόνια αδειάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως αθλητικός χώρος. Έπειτα, τη δεκαετία του 1950, ξέσπασε φωτιά σε ένα παντοπωλείο εκεί κοντά και το κανάλι δεν είχε αρκετό νερό για να την σβήσει. Η λιμνούλα ξαναγέμισε και στο τέλος της δεκαετίας τοποθετήθηκαν γύρω της ένας σωλήνας και ένα απλό σιντριβάνι.
Ο θρύλος του σπιτιού της χήρας
Αυτός είναι ένας θρύλος. Το οικόπεδο που ήθελε ο Νάντιρ για τη λιμνούλα του ανήκε σε μια ηλικιωμένη χήρα που δεν ήθελε να το πουλήσει. Οι μουφτήδες αποφάνθηκαν ότι κανείς δεν μπορεί να πάρει τη γη της χωρίς τη συγκατάθεσή της. Στο τέλος εκείνη δέχτηκε.
Κουκελντάς: ο μεγαλύτερος μεντρεσές της Μπουχάρα
Η βόρεια πλευρά της πλατείας είναι ένα μακρύ κτίριο από τούβλο, μισό αιώνα παλαιότερο από τη λιμνούλα. Ο μεντρεσές Κουκελντάς χτίστηκε το 1568–1569 επί Αμπντουλάχ Χαν Β΄, με χρήματα του Κουλμπαμπά Κουκελντάς, ενός αξιωματούχου της αυλής του. Είναι το αρχαιότερο κτίριο της πλατείας και ο μεγαλύτερος μεντρεσές της Μπουχάρα: περίπου 80 επί 60 μέτρα, με 160 κελιά για φοιτητές σε δύο ορόφους γύρω από την αυλή.
Περπατήστε κατά μήκος της εξωτερικής πλευράς και κοιτάξτε το ισόγειο. Τα εξωτερικά κελιά νοικιάζονταν σε καταστηματάρχες της πόλης, έτσι ο μεντρεσές έβγαζε τα έξοδά του ενώ οι φοιτητές του σπούδαζαν μέσα. Σήμερα μέρος του κτιρίου ανήκει στο Κρατικό Μουσείο-Καταφύγιο της Μπουχάρα.
Νάντιρ Ντιβάν-Μπέγκι: φοίνικες σε έναν μεντρεσέ
Τα δύο κτίρια που αντικρίζονται πάνω από το νερό φέρουν και τα δύο το όνομα του βεζίρη. Στη δυτική πλευρά βρίσκεται η χανακά του, του 1619–1620, ένα θολωτό καταφύγιο για σούφι. Η κεντρική του αίθουσα, περίπου 11 μέτρα στην πλευρά, χτίστηκε για το ντικρ, το σούφι ψαλμωδικό τραγούδι, και η ακουστική της είναι ακόμη καλή.
Στην ανατολική πλευρά βρίσκεται ο μεντρεσές του 1622, που προοριζόταν να γίνει καραβανσεράι. Η ιστορία λέει ότι στα εγκαίνια ο Ιμάμ Κουλί Χαν τον αποκάλεσε ωραίο μεντρεσέ και τον λόγο ενός χαν δεν μπορούσες να τον πάρεις πίσω. Ο Νάντιρ πρόσθεσε μια είσοδο, πύργους στις γωνίες και έναν επιπλέον όροφο με κελιά, και μεντρεσές έγινε.
Σταθείτε μπροστά σε αυτή την είσοδο και κοιτάξτε ψηλά. Δύο σιμούργκ, τα πουλιά που μοιάζουν με φοίνικες από τον περσικό θρύλο, πετούν προς έναν ήλιο με ανθρώπινο πρόσωπο, κρατώντας το καθένα ένα λευκό ελάφι στα νύχια του. Τα έμβια όντα είναι σπάνια στα πλακάκια των μεντρεσέδων της Κεντρικής Ασίας. Στη Σαμαρκάνδη ο μεντρεσές Σερ-Ντορ, που ξεκίνησε το 1619, δείχνει τίγρεις να κυνηγούν ελάφια κάτω από έναν ήλιο με πρόσωπο· δείτε το Ρεγιστάν στη Σαμαρκάνδη. Ξαναπεράστε το ηλιοβασίλεμα, όταν το χαμηλό φως πέφτει πάνω στην είσοδο.
Μουριές και ο Νασρεντίν στον γάιδαρό του
Γέρικες μουριές σκιάζουν την πλατεία, με χοντρούς και στριφτούς κορμούς, και λέγεται ότι είναι περίπου συνομήλικες της λιμνούλας. Στις αρχές του καλοκαιριού οι καρποί πέφτουν στις πλάκες και οι κάτοικοι της πόλης κάθονται στη σκιά τους δίπλα στο νερό εδώ και γενιές.
Ανάμεσα στα δέντρα και τη χανακά βρίσκεται ο Χότζα Νασρεντίν. Το χάλκινο άγαλμα στήθηκε το 1979: ο πανούργος των χιλίων ανεκδότων κάθεται στον γάιδαρό του με το ένα χέρι σηκωμένο σε χαιρετισμό. Οι ιστορίες γι' αυτόν λέγονται από την Τουρκία ως το Καζακστάν, αλλά στη Μπουχάρα τον θεωρούν Μπουχαριανό, γεννημένο και μεγαλωμένο εδώ. Το 2022 η αφήγηση των ανεκδότων του Νασρεντίν προστέθηκε στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας της UNESCO, με κοινή υποψηφιότητα επτά χωρών, μεταξύ των οποίων και το Ουζμπεκιστάν. Ζητήστε από τον οδηγό σας μία ή δύο ιστορίες όσο βρίσκεστε εδώ.
Βράδια στο χαούζ
Την ημέρα το Λιάμπι Χαούζ είναι σταυροδρόμι: οι εμπορικοί τρούλοι ξεκινούν λίγα βήματα δυτικά και η βόλτα ως το Πόι Καλιάν είναι περίπου 500 μέτρα. Μετά το σκοτάδι γίνεται το σαλόνι της πόλης. Τα τσαγιχανά και τα εστιατόρια στήνουν τα τραπέζια τους κατά μήκος του νερού, οι οικογένειες βγαίνουν για περίπατο και τα φώτα των μεντρεσέδων καθρεφτίζονται στη λιμνούλα.
Καθένας από τους τέσσερις τρούλους, με την ιστορία του και ό,τι πωλείται κάτω από αυτόν σήμερα, περιγράφεται στον οδηγό μας για τους εμπορικούς τρούλους της Μπουχάρα.
Παραγγείλετε πράσινο τσάι και ,Ρύζι μαγειρεμένο σε καζάνι με καρότα, κρεμμύδια και κρέας: το πιάτο κάθε ουζμπεκικής γιορτής. Κάθε περιοχή το μαγειρεύει με τον δικό της τρόπο. την εκδοχή της Μπουχάρα, πιο γλυκιά, με αποξηραμένα φρούτα. Περισσότερα για το τι να δοκιμάσετε και πού να ψωνίσετε υπάρχουν στον οδηγό μας για τα παζάρια του Ουζμπεκιστάν· οι τρούλοι της Μπουχάρα βρίσκονται σε αυτόν τον κατάλογο. Για ένα βράδυ στο τραπέζι ενός σπιτιού και όχι σε τσαγιχανά, οργανώνουμε δείπνο με μια ντόπια οικογένεια.
Ένα φολκλορικό σόου στον μεντρεσέ
Στην εποχή του, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο και από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο, η αυλή του μεντρεσέ Νάντιρ Ντιβάν-Μπέγκι φιλοξενεί ένα φολκλορικό σόου διάρκειας περίπου μιας ώρας. Χορευτές από διάφορες περιοχές του Ουζμπεκιστάν χορεύουν με ζωντανή μουσική και ανάμεσα στους χορούς γίνεται επίδειξη εθνικών φορεσιών. Μπορείτε να το παρακολουθήσετε με δείπνο ή χωρίς· κλείνουμε θέσεις για τους επισκέπτες μας εκ των προτέρων.
Τσορ Μινόρ: τέσσερις πύργοι σε ένα ήσυχο δρομάκι
Από το Λιάμπι Χαούζ περπατήστε περίπου δέκα λεπτά προς τα βορειοανατολικά μέσα από κατοικημένα δρομάκια· τα ίδια τα δρομάκια είναι το μισό λόγος για να πάτε. Έπειτα ένα από αυτά ανοίγει σε μια μικρή πλατεία και να το: ένα συμπαγές κτίριο από τούβλο με τέσσερις πύργους, καθένας στεφανωμένος με έναν γαλάζιο τρούλο.
Τσορ Μινόρ σημαίνει «τέσσερις μιναρέδες», αλλά οι πύργοι δεν είναι μιναρέδες: κανείς δεν κάλεσε ποτέ σε προσευχή από αυτούς. Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1807 από τον Χαλίφ Νιγιάζ-κουλ, έναν πλούσιο Μπουχαριανό τουρκμενικής καταγωγής, ως πύλη του μεντρεσέ του. Ο μεντρεσές χάθηκε· η πύλη σώζεται. Στο ισόγειο ήταν η αίθουσα εισόδου και στον όροφο μια βιβλιοθήκη κάτω από επίπεδο τρούλο. Ένας πύργος στεγάζει τη σκάλα και οι άλλοι τρεις χρησίμευαν ως αποθήκες.
Γιατί τέσσερις πύργοι και γιατί καθένας είναι διακοσμημένος διαφορετικά; Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα και κάθε οδηγός έχει την αγαπημένη του εκδοχή. Η μία λέει ότι οι τέσσερις πύργοι συμβολίζουν τέσσερις παγκόσμιες θρησκείες και οι επισκέπτες ψάχνουν στη διακόσμηση έναν σταυρό, ένα ψάρι και έναν τροχό προσευχής. Μια άλλη λέει ότι συμβολίζουν τέσσερις δυναστείες της Μπουχάρα. Μια τρίτη λέει ότι ο Νιγιάζ-κουλ ήθελε απλώς να δείξει ότι όλοι οι άνθρωποι ζουν κάτω από έναν ουρανό. Πολλοί βλέπουν επίσης μια ηχώ του Τσαρμινάρ στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας, με τους τέσσερις πύργους του. Όλα αυτά είναι ερμηνείες και όχι ιστορία.
Το 1995 κατέρρευσε ο νοτιοανατολικός πύργος και το 1997 ξαναχτίστηκε με τη στήριξη της UNESCO. Σήμερα στο εσωτερικό λειτουργεί κατάστημα χειροτεχνίας και σουβενίρ και με μικρό αντίτιμο μπορείτε συνήθως να ανεβείτε στην ταράτσα και να σταθείτε ακριβώς δίπλα στους τρούλους.
Επίσκεψη στο Λιάμπι Χαούζ και το Τσορ Μινόρ: οι συμβουλές μας
- Εισιτήρια: η πλατεία και η λιμνούλα είναι δωρεάν και ανοιχτά όλες τις ώρες. Το φολκλορικό σόου και η ταράτσα του Τσορ Μινόρ πληρώνονται ξεχωριστά επιτόπου.
- Πώς θα πάτε: το Λιάμπι Χαούζ είναι η καρδιά της παλιάς πόλης, περίπου 500 μέτρα από το Το ξέρατε; Θρύλος: τα θεμέλια του μιναρέ μπήκαν με γάλα καμήλας Ο θρύλος λέει ότι ο μάστορας Μπακό έβαλε τα θεμέλια του μιναρέ Καλιάν με γύψο γκαντς ανακατεμένο με γάλα καμήλας, έπειτα εξαφανίστηκε δύο χρόνια για να σκληρύνουν, και μόνο τότε έχτισε τον πύργο. Οι ντόπιοι δείχνουν ακόμη έναν τάφο που λένε δικό του. Διαβάστε περισσότερα → και λιγότερο από ένα χιλιόμετρο από το Άρκ. Το Τσορ Μινόρ απέχει περίπου δέκα λεπτά με τα πόδια βορειοανατολικά της λιμνούλας.
- Πότε: μετά τις 5 το απόγευμα, όταν έχει φύγει η ζέστη και γεμίζουν τα τσαγιχανά. Το Τσορ Μινόρ είναι καλύτερο το πρωί ή το αργά το απόγευμα, όταν τα δρομάκια είναι ήσυχα.
- Χρόνος: μισή ώρα για την πλατεία και τα τρία κτίριά της, μία ώρα για το φολκλορικό σόου και 30–40 λεπτά για τη βόλτα ως το Τσορ Μινόρ και πίσω.
- Ένδυση: η χανακά και οι μεντρεσέδες είναι ιστορικά θρησκευτικά κτίρια· η επιλογή που δείχνει σεβασμό είναι να καλύπτετε ώμους και γόνατα. Δείτε τι να φορέσετε στο Ουζμπεκιστάν.
Για να χωρέσετε το Λιάμπι Χαούζ στις μέρες σας, δείτε τη Μπουχάρα σε 1, 2 ή 3 ημέρες, τον πίνακά μας με αξιοθέατα, εισιτήρια και ώρες λειτουργίας σε Μπουχάρα και Χίβα και τον οδηγό της πόλης της Μπουχάρα. Οι άλλες δύο μεγάλες στάσεις με τα πόδια είναι το Άρκ και το Πόι Καλιάν και ο μιναρές Καλιάν. Με οδηγό, η πλατεία είναι μέρος της εκδρομής με τα κυριότερα σημεία της Μπουχάρα, της Μπουχάρα σε 2 ημέρες και των υπόλοιπων εκδρομών μας στη Μπουχάρα.
