
Miejsca w tym artykule: Taszkent
Akhsikent: starożytna stolica Fergany nad Syr-darią
„W całej Ferganie nie ma twierdzy tak silnej jak ”.Czy wiesz, że…? Stal z Akhsikentu ceniono aż w Bagdadzie Akhsikath był nie tylko przystankiem karawan na drodze z Kaszgaru, lecz także miastem warsztatów: stal tyglowa wytapiana tu w piecach wyłożonych kaolinem słynęła aż po Bagdad i Damaszek. Czytaj dalej → Tak Czy wiesz, że…? Założyciel imperium Wielkich Mogołów urodził się w Andiżanie Babur urodził się w Andiżanie 14 lutego 1483 roku, a w wieku dwunastu lat objął tron Fergany w jej stolicy Akhsikath. Później założył w Indiach imperium Wielkich Mogołów; jego pamiętnik, „Baburnama”, wciąż opisuje miasta doliny. Czytaj dalej → pisał o mieście, w którym jego ojciec miał swój dwór. Stań na skraju ruin, a zrozumiesz dlaczego: w dole płynie Syr-daria, a głębokie wąwozy wcięte w brzeg pełnią rolę fosy.
Akhsikent, zapisywany też jako Akhsikath, leży na prawym brzegu rzeki, około 22 km na południowy zachód od Namanganu, w rejonie turakurgańskim. To największe stanowisko archeologiczne w ,Czy wiesz, że…? Legenda: „niebiańskie konie” z Fergany pociły się krwią Legenda mówi, że konie z Dayuan, jak chińskie kroniki nazywały Ferganę, pociły się krwią, a około 102 roku p.n.e. cesarz Wu z dynastii Han wysłał wojsko po kilka z nich. „Krew” to najpewniej skutek pasożyta skóry, od którego powstają drobne krwawe plamki. Czytaj dalej → a dziś zwiedza się je z zadaszonych drewnianych pomostów. Oto, na co patrzysz i jak włączyć to miejsce w podróż po dolinie.
Od Fergany do Akhsikath: blisko dwa tysiące lat jednego miasta
Miasto założono w III wieku p.n.e., a jego nazwa zmieniała się kilka razy. Do połowy IX wieku średniowieczne teksty nazywały je po prostu Ferganą, od doliny. Od drugiej połowy IX wieku było to Akhsikath, a dopiero w późnym średniowieczu zaczęto mówić Akhsikent.
W IX i X wieku Akhsikath był stolicą Doliny Fergańskiej, a bite tu monety krążyły w całym państwie Samanidów. W okresie rozkwitu, w X–XII wieku, miał meczet piątkowy, plac do świątecznych modlitw, pałac emira, więzienie i ogrody. Woda płynęła podziemnym kanałem z rzeki Kosonsoy, oddalonej o jakieś 14–15 km.
Miasto dało też literaturze perskiej poetę. Athir al-Din Akhsikati urodził się tu około 1126–1128 roku i zabrał nazwę miasta ze sobą: zaczynał na dworze w Heracie, później pisał w Hamadanie i Tebrizie, a jego gazele pomogły ukształtować ten gatunek. ,Czy wiesz, że…? Meczet piątkowy w Kokandzie stoi na 98 kolumnach z Indii Muhammad Umar-chan zbudował Meczet Juma w Kokandzie w latach 1812–1818. Jego 100-metrowy iwan wspiera się na 98 rzeźbionych kolumnach z czerwonego drewna sprowadzonych z Indii, a minaret ma 22 m wysokości. W środku działa małe muzeum sztuki użytkowej. Czytaj dalej → miasto, które nazywa się Siedzibą Poetów, przenosi poezję doliny w XIX wiek: zobacz nasz przewodnik po Kokandzie.
W 1219 roku miasto zdobył Dżebe, jeden z wodzów Czyngis-chana. Podniosło się jednak: w XV wieku znów było siedzibą władców Fergany. Jego długie dzieje zakończyło trzęsienie ziemi w 1620 roku, a mieszkańcy przenieśli się do pobliskiego Namanganu.
Cytadela, szachrystan i rabad
Jak większość miast regionu, Akhsikath składał się z trzech części. Cytadela, czyli ark, mieściła pałac władcy i więzienie i była oddzielona od reszty własnym murem. Wokół niej leżał szachrystan, miasto wewnętrzne z meczetem piątkowym i głównym targiem. Na zewnątrz rozciągał się rabad, zewnętrzne miasto rzemieślników.
Archeolodzy odsłonili warsztat kowalski, łaźnię z X–XIII wieku, koszary, meczet piątkowy, mury twierdzy i pałac władcy. Zachowane ruiny zajmują około 60 hektarów. Od 2008 roku stanowisko, wpisane jako Ahsiket, jest na uzbeckiej liście wstępnej światowego dziedzictwa UNESCO.
Co zobaczysz dziś
Pierwsze wykopaliska przeprowadzono tu w 1885 roku. Od 2019 roku część starożytnego miasta jest otwarta jako muzeum pod gołym niebem, a z biegiem lat dochodzą kolejne odkopane obiekty. Nie wspinasz się po luźnej ziemi: idziesz pomostami, a najdelikatniejsze części są pod dachem.
Zadaszone pomosty

Drewniane pomosty z poręczami i wygiętym półprzezroczystym dachem biegną nad wzgórzami dawnego miasta, ze schodami tam, gdzie teren opada w wąwóz. Dzięki nim nie chodzisz po murach i chronisz się przed letnim słońcem.
Tablice po drodze, po uzbecku i angielsku, wskazują poszczególne obiekty. Jedna z nich prowadzi do muru obronnego miasta, datowanego na koniec XII i początek XIII wieku: muru, który miasto miało, gdy w 1219 roku nadeszli Mongołowie.
Wykopalisko pod dachem

Największą atrakcją jest duża hala zbudowana bezpośrednio nad odkopanym kwartałem. Obchodzisz ją wzdłuż krawędzi za liną i patrzysz w dół do wykopu: mury z cegły mułowej, sklepione konstrukcje ceglane, okrągłe jamy, a w ścianach wykopu warstwy ziemi, które zostawiło po sobie każde stulecie.
Tablice wzdłuż ścian pokazują, co jeszcze tu zbadano, na przykład sklepione ceglane kanały i schody prowadzące w głąb ziemi.
Stal, glazura i naczynie z wykopalisk

Akhsikath był miastem rzemieślników: szklarzy, garncarzy, kowali i płatnerzy. Najbardziej znanym wyrobem była stal tyglowa. Od IX do XII wieku tutejsi kowale zamykali żelazo razem z drewnem lub inną materią organiczną w glinianych tyglach i wypalali je w temperaturze około 1 400–1 500 °C, aż metal stopił się w czysty stalowy wlewek. Archeolodzy znaleźli tysiące fragmentów tygli, pozostałości produkcji na skalę przemysłową. Skończyła się ona w XIII wieku.
Brytyjsko-uzbecka ekspedycja zbadała tygle w 2002 roku, a metalurdzy nazywają dziś tę metodę wytwarzania stali procesem fergańskim.
Garncarze byli nie mniej zdolni. Ze stanowiska pochodzą glazurowane misy malowane na zielono i turkusowo, a jedna z tablic w hali pokazuje malowane misy, fragment z długodziobym ptakiem i dwa glazurowane dzbanki. W jednym z ostatnich sezonów archeolodzy zarejestrowali około 4 000 obiektów, w tym nienaruszony dzbanek z czerwoną angobą z I–II wieku n.e. i naczynia z XI–XII wieku, w których prawdopodobnie przechowywano rtęć. W hali stoi duże gliniane naczynie, złożone z kawałków za pomocą metalowych klamer.
Akhsi Babura
Babur, założyciel dynastii Wielkich Mogołów, urodził się w Andiżanie w 1483 roku, a jego pamiętniki, ,Czy wiesz, że…? „Baburnama” zaczyna się w Dolinie Fergańskiej od dwunastolatka Babur pisał wspomnienia w ojczystym języku czagatajskim. Księga zaczyna się słowami: „W miesiącu ramadan roku 899 [1494], w dwunastym roku mego życia, zostałem władcą kraju Fergany”. Przekład perski powstał w latach 1589–90. Czytaj dalej → szczegółowo opisują Akhsi. Po Andiżanie, pisał, żadne miasto w Ferganie nie było większe. Jego ojciec, Umar Szejch Mirza, uczynił je swoją stolicą i kazał wykopać dodatkowe wąwozy za zewnętrznymi. Przedmieścia, jak zauważył Babur, ciągnęły się jakieś dwie mile za murami.
Był dumny z tutejszych melonów. O jednej odmianie, Mir ,Amir Timur (Tamerlan, 1336–1405), założyciel imperium Timurydów ze stolicą w Samarkandzie. Urodził się pod Szachrisabzem. Czytaj dalej → pisał, że być może nie ma sobie równych na świecie. Na uczcie w Samarkandzie kazał je podać obok melonów z Buchary i bucharskie nie mogły się z nimi równać.
W 1494 roku Umar Szejch Mirza doglądał swoich gołębi, gdy gołębnik zbudowany nad wąwozem pod pałacem zawalił się i runął w dół. Władcą Fergany został jego jedenastoletni syn.
Jak dojechać do Akhsikentu

Z Namanganu. Stanowisko leży około 22 km na południowy zachód od miasta, nad brzegiem Syr-darii. Przywozimy gości samochodem, z kierowcą i przewodnikiem. Godzina na miejscu wystarczy na pomosty i zadaszone wykopalisko; zarezerwuj dwie, jeśli chcesz dojść pomostami do murów miejskich.
Z Taszkentu. Droga do doliny prowadzi przez przełęcz ,Czy wiesz, że…? Tunel Kamchik jest najdłuższy w Azji Środkowej Tunel kolejowy pod przełęczą Kamchik ma 19,2 km długości – to najdłuższy tunel w Azji Środkowej i byłym ZSRR. China Railway Tunnel Group drążyła go wraz z Kolejami Uzbeckimi od września 2013 do lutego 2016 roku, a linię otwarto 22 czerwca 2016 roku. Czytaj dalej → gdzie A373 wspina się na wysokość 2 268 m. Zimą przełęcz bywa zamykana z powodu zagrożenia lawinowego i wtedy jedziemy pociągiem. Uzbekistan Airways lata z Taszkentu do Namanganu w około godzinę, a codzienny pociąg dociera do Kokandu o 10:26, skąd nasz kierowca przewozi cię przez dolinę. Wycieczka jednodniowa z Taszkentu jest długa; wolimy nocleg w Namanganie, a jeśli wracasz tego samego dnia, przejeżdżasz przez góry o zachodzie słońca.
Połącz z Namanganem, Kokandem i Margilanem
Akhsikent łatwo wpisać w podróż po Dolinie Fergańskiej. Resztę dnia spędź w Namanganie, potem jedź na południe, za rzekę, do Kokandu i pałacu ,Czy wiesz, że…? Pałac Khudoyar Khana miał kiedyś siedem dziedzińców Ukończona na początku lat 70. XIX wieku „Perła Kokandu” miała siedem dziedzińców i około 114–119 pomieszczeń. Przetrwało pięć dziedzińców i 19 pomieszczeń. Amerykański dyplomata Eugene Schuyler uznał ją za okazalszą od każdego innego pałacu w Azji Środkowej. Czytaj dalej → do garncarzy z Czy wiesz, że…? Legenda: morela z Rishtanu skłoniła uczonego do chwalenia Boga Legenda mówi, że w XII wieku mieszkańcy Rishtanu przynieśli swojemu rodakowi Burhanowi ad-Dinowi al-Marghinaniemu do Samarkandy nową morelę; spróbował i trzy razy powiedział „Subhanallah”, dlatego nazywa się subhoni. Uczony jest prawdziwy: napisał al-Hidaję. Czytaj dalej → i do ,Czy wiesz, że…? Legenda: nazwa Margilanu pochodzi od kurczaka i chleba Legenda mówi, że miejscowi przywitali Aleksandra Wielkiego kurczakiem i chlebem, „murg” i „non”, i od tej potrawy wzięła się nazwa miasta. W rzeczywistości Aleksander nigdy tu nie dotarł; nazwa Margilan jest poświadczona od X wieku. Czytaj dalej → gdzie jedwab ikat wciąż barwi się i tka ręcznie. Nasz przewodnik po Dolinie Fergańskiej opisuje je wszystkie, a artykuł co kupić w Uzbekistanie wyjaśnia, jak rozpoznać ręcznie robiony jedwab i ceramikę.
Sam Namangan wyrósł jako sąsiad Akhsikentu. Jego nazwę zwykle wywodzi się z perskiego namak kan, „kopalnia soli”, od mieszkających tu górników wydobywających sól. Dziś słynie z ,Czy wiesz, że…? Na festiwal kwiatów Namangan posadził 150 milionów sadzonek Poza rekordowym polem festiwalu kwiatów 2026 w całym obwodzie namangańskim posadzono w tym roku około 150 milionów sadzonek kwiatów, wobec około 100 milionów w 2025 roku. Rekord Guinnessa objął ponad 29,4 miliona kwiatów na jednym terenie w ciągu miesiąca. Czytaj dalej → organizowanego co roku późną wiosną od 1961 roku; festiwal i Islamska szkoła wyższa: cele studentów i sale wykładowe wokół dziedzińca za okazałym portalem. W starych miastach wiele z nich mieści dziś muzea i warsztaty rzemieślnicze. Czytaj dalej → Mullo Kirgiz opisujemy w naszym przewodniku po Dolinie Fergańskiej.
Nasza wycieczka rzemieślnicza po Dolinie Fergańskiej trwa cztery dni, pociągiem z Taszkentu i z powrotem, a przedłużenie do Doliny Fergańskiej dodaje dolinę do klasycznej trasy. Powiedz nam, że chcesz zobaczyć Akhsikent, a dodamy go do planu. Przewodnik anglojęzyczny w cenie; przewodnik polskojęzyczny na życzenie.
W skrócie
- Akhsikent, około 22 km na południowy zachód od Namanganu, założono w III wieku p.n.e., a w IX–X wieku był stolicą Doliny Fergańskiej.
- Miasto podniosło się po podboju mongolskim w 1219 roku; po trzęsieniu ziemi w 1620 roku jego mieszkańcy przenieśli się do Namanganu.
- Tutejsi kowale wytwarzali stal tyglową na skalę przemysłową od IX do XII wieku.
- Babur nazwał go najsilniejszą twierdzą Fergany; jego ojciec uczynił z niego stolicę i zginął tu w 1494 roku.
- Zadaszone pomosty i wykopalisko pod dachem sprawiają, że zwiedzanie jest łatwe: godzina lub dwie, najlepiej w połączeniu z Namanganem, Kokandem i Margilanem.



