
Κεραμικά του Ρισντάν: το γυάλισμα ισκόρ, τα μοτίβα και πώς να τα αγοράσετε
Το μπλε σε ένα μπολ του Το ξέρατε; Θρύλος: ένα βερίκοκο του Ρισντάν έκανε έναν λόγιο να δοξάσει τον Θεό Ο θρύλος λέει ότι τον 12ο αιώνα κάτοικοι του Ρισντάν έφεραν νέο βερίκοκο στον συντοπίτη τους Μπουρχάν αλ-Ντιν αλ-Μαργκινανί στη Σαμαρκάνδη· το δοκίμασε, είπε τρεις φορές «Σουμπχανάλα», και λέγεται σουμπχονί. Ο λόγιος είναι πραγματικός: έγραψε την αλ-Χινταγιά. Διαβάστε περισσότερα → ξεκινά ως ένας σωρός στάχτη. Άγρια βότανα μαζεύονται πριν από την πρώτη παγωνιά και καίγονται, και η καθαρισμένη στάχτη αναμειγνύεται με θρυμματισμένο χαλαζία ή λευκή άμμο. Ψημένη πάνω στον ζωγραφισμένο πηλό, η γκρίζα αυτή σκόνη γίνεται ,Το ξέρατε; Το φημισμένο μπλε του Ρισντάν βγαίνει από στάχτη φυτών της στέπας Το παραδοσιακό εφυάλωμα του Ρισντάν, το ισκόρ, είναι αλκάλιο από στάχτη άγριων φυτών της άνοιξης, ανακατεμένη με χαλαζιακή άμμο· ο χαλκός το κάνει τιρκουάζ. Τα περισσότερα εργαστήρια έχουν πια έτοιμα εφυαλώματα, αλλά λίγοι μάστορες αναβίωσαν την παλιά συνταγή. Διαβάστε περισσότερα → το γυαλιστερό υάλωμα που ξεκινά από τιρκουάζ και φτάνει σε βαθύ κοβάλτιο, και που έκανε μια μικρή πόλη της κοιλάδας της Φεργκάνα το πιο γνωστό όνομα στα κεραμικά του Ουζμπεκιστάν.
Ο οδηγός μας για την κοιλάδα της Φεργκάνα εξηγεί πώς φτάνετε στην κοιλάδα και τι άλλο αξίζει να δείτε εκεί. Αυτό το άρθρο μένει μέσα στο εργαστήριο: ο πηλός, το υάλωμα, ο δρόμος από τον τροχό στο καμίνι, τα μοτίβα και οι οικογένειες πίσω από αυτά, πώς ξεχωρίζετε το πινέλο από την εκτύπωση και πώς θα φέρετε μια στοίβα πιάτα σπίτι σώα.
Εν συντομία
- Το Ρισντάν στέκεται πάνω στον δικό του κόκκινο πηλό, αρκετά καλό ώστε να χρησιμοποιείται απευθείας από το έδαφος.
- Το ισκόρ, το αλκαλικό υάλωμα από στάχτη φυτών, δίνει στο Ρισντάν το τιρκουάζ και το κοβάλτιό του· κάθε οικογένεια φυλάει τη συνταγή της.
- Αναζητήστε το anor, το ρόδι, και το bodom, το αμύγδαλο, μαζί με κανάτες, μαχαίρια, πιπεριές και ψάρια.
- Η ζωγραφική στο χέρι φαίνεται σε ρευστές, αδιάκοπες γραμμές και σε χρώμα που διαφέρει μέσα στο υάλωμα· τα πανομοιότυπα πιάτα είναι τυπωμένα.
- Αγοράστε στα εργαστήρια, μεταφέρετε τα πιάτα όρθια στη χειραποσκευή σας και συνδυάστε το Ρισντάν με το Το ξέρατε; Το τζαμί της Παρασκευής του Κοκάντ στέκει σε 98 κίονες από την Ινδία Ο Μουχάμαντ Ουμάρ Χαν έχτισε το τζαμί Τζούμα του Κοκάντ το 1812–1818. Το ιβάν των 100 μέτρων στηρίζεται σε 98 σκαλιστούς κίονες από κόκκινο ξύλο που ήρθαν από την Ινδία, και ο μιναρές του έχει ύψος 22 μ. Μέσα υπάρχει μικρό μουσείο εφαρμοσμένων τεχνών. Διαβάστε περισσότερα → και τη Το ξέρατε; Ο θρύλος λέει ότι το Μαργκιλάν πήρε όνομα από κοτόπουλο και ψωμί Ο θρύλος λέει ότι οι ντόπιοι υποδέχτηκαν τον Μέγα Αλέξανδρο με κοτόπουλο και ψωμί, «μουργκ» και «νον», και το πιάτο έδωσε το όνομα στην πόλη. Στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος δεν έφτασε ποτέ εδώ· το όνομα Μαργκιλάν καταγράφεται από τον 10ο αιώνα. Διαβάστε περισσότερα → σε δύο ημέρες.
Περιεχόμενα
Κόκκινη γη κάτω από την πόλη
Οι αγγειοπλάστες δεν εγκαταστάθηκαν στο Ρισντάν τυχαία. Ένα στρώμα λεπτού κοκκινωπού πηλού απλώνεται κάτω από σχεδόν ολόκληρη την πόλη, περίπου ένα μέτρο κάτω από την επιφάνεια, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπως σκάβεται, χωρίς καθαρισμό και χωρίς ανάμειξη με πηλό από αλλού. Οι ντόπιοι τον λένε khoki surkh, κόκκινη γη, και μία εξήγηση για το όνομα της πόλης ανάγεται σε μια παλιά λέξη με την ίδια σημασία.
Η τέχνη εδώ είναι παλιά. Τον 18ο αιώνα δύο αδελφοί μάστορες, ο Αμπντουτζαλόλ και ο Αμπντουτζαμίλ, αναβίωσαν το τσιννί, ένα λεπτό υαλωμένο επιτραπέζιο σκεύος που φτιάχτηκε ως απάντηση στην κινεζική πορσελάνη. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα περίπου ογδόντα εργαστήρια απασχολούσαν γύρω στα 300 άτομα, πολλά από αυτά στη συνοικία που ακόμη λέγεται Τσιννιγκαρόν, από τους κατασκευαστές του τσιννί. Το 1900 έργα του Ρισντάν στάλθηκαν στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.
Ο θρύλος. Το Ρισντάν έχει τη δική του ιστορία για το πώς βρέθηκε ο πηλός του. Ο ,Ο Αμίρ Τιμούρ (Ταμερλάνος, 1336–1405), ιδρυτής της αυτοκρατορίας των Τιμουριδών, με πρωτεύουσα τη Σαμαρκάνδη. Γεννήθηκε κοντά στο Σαχρισάμπζ. Διαβάστε περισσότερα → λέει, έστειλε απεσταλμένους σε όλη την Κεντρική Ασία να αναζητήσουν τα καλύτερα κεραμικά, και ένας από αυτούς, μαθητής του διάσημου αγγειοπλάστη Σαΐντ Μιχρί-Κουλόλ, έκρινε ότι η κόκκινη γη του Ρισντάν ήταν από τις καλύτερες που είχε δει. Τι είναι γνωστό: οι ανασκαφές δείχνουν ότι εδώ φτιάχνονταν κεραμικά, με υαλωμένα αγγεία και καμίνια, τουλάχιστον από τον 9ο αιώνα, πολύ πριν από τον Τιμούρ. Για την πόλη του ίδιου του Τιμούρ και τις ιστορίες που λέγονται εκεί, διαβάστε τους θρύλους της Σαμαρκάνδης.
Ισκόρ: ένα υάλωμα από στάχτη

Το ισκόρ είναι ένα αλκαλικό υάλωμα. Η δύναμή του προέρχεται από τη στάχτη άγριων βοτάνων, πλούσια σε νάτριο, κάλιο και μαγνήσιο· αναμειγμένη με χαλαζία και ψημένη, λιώνει σε γυαλί. Πάνω από μπλε και πράσινες χρωστικές δίνει στα αγγεία του Ρισντάν το βαθύ σμαραγδένιο τιρκουάζ, ένα χρώμα που φαίνεται βρεγμένο ακόμη και σε στεγνό ράφι. Οι αγγειοπλάστες του Ανδιζάν σπάνια χρησιμοποιούσαν ισκόρ και δούλευαν με υάλωμα μολύβδου, γι' αυτό και τα παλιά αγγεία του Ανδιζάν φαίνονται κίτρινα.
Η παρασκευή του είναι αργή και ιδιότροπη. Κάθε οικογένεια έχει τη δική της συνταγή, που περνά από πατέρα σε γιο ή από μάστορα σε μαθητευόμενο και σπάνια δείχνεται σε ξένους. Η παραγωγή ισκόρ αναβίωσε τη δεκαετία του 1970 και σήμερα πολλοί μάστορες την συνδυάζουν με βιομηχανικές χρωστικές: οξείδιο του χαλκού, κοβάλτιο και οξείδιο του μαγγανίου. Η κλασική παλέτα είναι τιρκουάζ, βαθύ μπλε και καφέ πάνω σε γαλακτερό λευκό φόντο.
Από τον τροχό στο καμίνι

Ένα έργο του Ρισντάν περνά από πολλά χέρια: σε πολλά εργαστήρια ένας μάστορας πλάθει στον τροχό ενώ η οικογένεια ζωγραφίζει. Αυτή είναι η σειρά με την οποία το βλέπετε:
- Ο τροχός. Ο πηλός καθαρίζεται και ζυμώνεται, και μετά πλάθεται σε γρήγορο τροχό: το τασάκι του τσαγιού Το ξέρατε; Εθνικό ποτό το πράσινο τσάι, αλλά η Τασκένδη προτιμά το μαύρο Το πράσινο τσάι, κοκ τσόι, πίνεται όλη μέρα στο Ουζμπεκιστάν και προσφέρεται σε κάθε επισκέπτη, χωρίς γάλα ή ζάχαρη, σε μικρά μπολ, τα πιγιόλα. Εξαίρεση η Τασκένδη: εδώ οι περισσότεροι σερβίρουν μαύρο τσάι, κορά τσόι. Διαβάστε περισσότερα →, το βαθύ kosa για σούπα, οι κανάτες και η μεγάλη πιατέλα lagan για .Ρύζι μαγειρεμένο σε καζάνι με καρότα, κρεμμύδια και κρέας: το πιάτο κάθε ουζμπεκικής γιορτής. Κάθε περιοχή το μαγειρεύει με τον δικό της τρόπο.
- Το στέγνωμα. Τα ωμά κομμάτια μένουν στα ράφια μέχρι να γίνουν αρκετά σταθερά ώστε να τα πιάνει κανείς.
- Το λευκό επίστρωμα. Κάθε κομμάτι παίρνει ένα λεπτό στρώμα λευκού πηλού σε μορφή λάσπης, το angob. Κρύβει το κόκκινο σώμα και δίνει στο πινέλο μια λεία, φωτεινή επιφάνεια.
- Η ζωγραφική. Το σχέδιο ζωγραφίζεται στο χέρι με χρώματα κάτω από το υάλωμα, φτιαγμένα από οξείδια μετάλλων αναμειγμένα με πηλό.
- Υάλωμα και ψήσιμο. Το υάλωμα απλώνεται πάνω στη ζωγραφική και το κομμάτι μπαίνει στο καμίνι. Ο μάστορας πρέπει να κρίνει τη θερμότητα για τον πηλό, τα χρώματα και το υάλωμα, που δεν θέλουν πάντα την ίδια θερμοκρασία. Ένα μικρό λάθος χαλάει το χρώμα.
Αν βρίσκεστε σε εργαστήριο όταν ανοίγει το καμίνι, μείνετε. Τα κομμάτια βγαίνουν ακόμη ζεστά, και είναι η στιγμή που η οικογένεια μαθαίνει τι έκανε η φωτιά στο μπλε.
Ρόδια, αμύγδαλα και μαχαίρια: διαβάζοντας τα μοτίβα

Η ζωγραφική του Ρισντάν είναι κυρίως φυτική: στυλιζαρισμένα πέταλα, άνθη αμυγδαλιάς και ροδιάς, κυπαρίσσια και κλαδιά, διατεταγμένα γύρω από ένα κέντρο ή σε δακτυλίους. Τα ουζμπεκικά ονόματα διευκολύνουν την ερώτηση: anor είναι το ρόδι, bodom το αμύγδαλο.
Αναζητήστε και αντικείμενα. Το kumgan, μια κανάτα με μακρύ λαιμό, είναι αγαπημένο θέμα στα πιάτα, όπως και τα μαχαίρια, οι πιπεριές, τα πουλιά και τα ψάρια, και το zanjir, μια αλυσίδα που τρέχει γύρω από το χείλος. Πολλά από αυτά τα μοτίβα είναι προστατευτικά, και ένα πιάτο που χαρίζεται επιλέγεται για ό,τι εύχεται το σχέδιό του στο νοικοκυριό. Το ρόδι, γεμάτο σπόρους, συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία.
Τα νεότερα έργα προχωρούν παραπέρα: αραβική καλλιγραφία, περιγράμματα μιναρέδων και ,Ισλαμικό κολέγιο: κελιά σπουδαστών και αίθουσες διδασκαλίας γύρω από μια αυλή, πίσω από μια μεγαλοπρεπή πύλη. Στις παλιές πόλεις πολλοί στεγάζουν σήμερα μουσεία και εργαστήρια χειροτεχνίας. Διαβάστε περισσότερα → ακόμη και πορτρέτα. Το μεγάλο λαγκάν παραμένει η μορφή που μετρά περισσότερο, με ένα αστέρι ή ροζέτα στο κέντρο και περιθώρια σε δακτυλίους γύρω του.
Οι οικογένειες πίσω από τα μπολ
Περίπου χίλιοι άνδρες στο Ρισντάν εργάζονται στην αγγειοπλαστική, και περίπου εκατό από αυτούς προέρχονται από οικογένειες που το κάνουν εδώ και γενιές. Οι δεξιότητες περνούν ακόμη με τον παλιό τρόπο, από τον μάστορα, usto, στον μαθητευόμενο, shogird, και οι τεχνικές μένουν μέσα στην οικογένεια.
Η ιστορία της πόλης διατρέχει αυτές τις γενιές. Γύρω στο 1860–1870 ένας μάστορας του Ρισντάν, ο Ουστό Αμπντουλά, έφτιαξε πλακίδια για το ανάκτορο του Το ξέρατε; Το παλάτι του Χουντογιάρ Χαν είχε κάποτε επτά αυλές Έτοιμο στις αρχές της δεκαετίας του 1870, το «Μαργαριτάρι του Κοκάντ» είχε επτά αυλές και περίπου 114–119 δωμάτια. Σώζονται πέντε αυλές και 19 δωμάτια. Ο Αμερικανός διπλωμάτης Γιουτζίν Σκάιλερ το έκρινε μεγαλοπρεπέστερο από κάθε παλάτι της Κεντρικής Ασίας. Διαβάστε περισσότερα → στο Κοκάντ, το ανάκτορο που μπορείτε να επισκεφθείτε στον δρόμο προς εδώ. Το 1918 εβδομήντα αγγειοπλάστες ίδρυσαν ένα αρτέλ με το όνομα Τσιννιγκαρόν, και στα σοβιετικά χρόνια μεγάλο μέρος της δουλειάς μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο κεραμικών του Ρισντάν.
Δύο ονόματα είναι γνωστά πολύ πέρα από την κοιλάδα. Ο Ιμπραήμ Καμίλοφ, γεννημένος το 1928 και Λαϊκός Καλλιτέχνης του Ουζμπεκιστάν, ανήκει στην έβδομη γενιά μιας δυναστείας αγγειοπλαστών και έμαθε από τον πατέρα του· το σπίτι του στο Ρισντάν είναι μουσείο. Ο Ρουστάμ Ουσμάνοφ, γεννημένος στο Ρισντάν το 1954, ζωγράφιζε στο εργοστάσιο κεραμικών και αργότερα άνοιξε δικό του εργαστήριο για να αναβιώσει τις παλιές τεχνικές. Ο γιος του Νταμίρ δουλεύει μαζί του και ειδικεύεται στο ισκόρ, και η οικογένεια φυλάει τα καλύτερα κομμάτια της σε ένα μικρό μουσείο στο σπίτι. Από το 2020 η πόλη έχει επίσης ένα κέντρο κεραμικής, που ίδρυσε ο κεραμίστας Αλισέρ Ναζίροφ, με περίπου είκοσι εργαστήρια και ένα μουσείο της ιστορίας του Ρισντάν κάτω από την ίδια στέγη.
Ζωγραφισμένο στο χέρι ή τυπωμένο; Πώς να το καταλάβετε
Μπολ σε στυλ Ρισντάν παράγονται επίσης μαζικά για τα παζάρια, και οι απομιμήσεις για τον τουριστικό κόσμο έχουν πολλαπλασιαστεί. Λίγα λεπτά με το κομμάτι στα χέρια σας συνήθως λύνουν το ερώτημα.
- Ακολουθήστε μια γραμμή. Η πινελιά ρέει: ξεκινά σκούρα εκεί που το πινέλο είναι γεμάτο, λεπταίνει καθώς τελειώνει το χρώμα και δεν διακόπτεται. Οι μεταφερόμενες εκτυπώσεις προδίδονται από διακεκομμένες γραμμές και ενώσεις στο σχέδιο που δεν ταιριάζουν ακριβώς.
- Κοιτάξτε το χρώμα. Σε ένα γνήσιο υαλωμένο κομμάτι το χρώμα βρίσκεται μέσα στο υάλωμα και διαφέρει ελαφρά στην επιφάνεια. Σε μια απομίμηση απλώνεται επίπεδο και ομοιόμορφο.
- Συγκρίνετε δύο. Τα ζωγραφισμένα στο χέρι αντίγραφα διαφέρουν πάντα λίγο. Αν δύο πιάτα ταυτίζονται γραμμή προς γραμμή, δεν τα ζωγράφισε κανείς.
- Γυρίστε το ανάποδα. Τα καθιερωμένα εργαστήρια υπογράφουν πλέον τα έργα τους στη βάση. Μια σφραγίδα από μόνη της αποδεικνύει λίγα, αλλά μια σφραγίδα μαζί με ένα εργαστήριο όπου έχετε σταθεί είναι η καλύτερη εγγύηση που υπάρχει.
Αγορά και μεταφορά στο σπίτι

Το καλύτερο μέρος για να αγοράσετε κεραμικά του Ρισντάν είναι το Ρισντάν, από τα ράφια εκείνων που τα έφτιαξαν. Πληρώνετε απευθείας το εργαστήριο, μπορείτε να ρωτήσετε για οποιοδήποτε κομμάτι και ίσως δείτε το δίδυμό του να στεγνώνει ακόμη στο ράφι. Φέρτε μετρητά σε σουμ· πώς να χειριστείτε τα χρήματα θα βρείτε στο κάρτες, μετρητά και φιλοδωρήματα.
Τα σύγχρονα χειροποίητα έργα δεν χρειάζονται πιστοποιητικό εξαγωγής. Οι κανόνες ισχύουν για κομμάτια πενήντα ετών και άνω, που γενικά δεν επιτρέπεται να φύγουν από τη χώρα, και για ορισμένα νεότερα κομμάτια καλλιτεχνικής αξίας· κρατήστε την απόδειξή σας και διαβάστε το εγγραφή και τελωνείο στο Ουζμπεκιστάν. Και μετά η συσκευασία:
- Ζητήστε από το εργαστήριο να τυλίξει κάθε κομμάτι ξεχωριστά και να βάλει το σετ σε κουτί.
- Μεταφέρετε πιάτα και μπολ στη χειραποσκευή σας, όρθια, με μαλακά πράγματα γύρω τους. Στοιβαγμένα οριζόντια σε βαλίτσα που παραδίδεται στο αμπάρι, σπάνε.
- Για ένα μεγάλο λαγκάν ή ένα ψηλό βάζο, ρωτήστε το εργαστήριο πριν πληρώσετε πώς μπορεί να το συσκευάσει για πτήση ή να το στείλει.
- Ρωτήστε τον μάστορα αν ένα κομμάτι προορίζεται για το τραπέζι ή για τον τοίχο.
Άλλες τέχνες που αξίζει να φέρετε σπίτι, και πού να τις βρείτε, υπάρχουν στο τι να αγοράσετε στο Ουζμπεκιστάν· για μπαχαρικά και αποξηραμένα φρούτα, δείτε τα παζάρια του Ουζμπεκιστάν.
Το Ρισντάν με το Κοκάντ και τη Μαργκιλάν

Το Ρισντάν βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άλλες πόλεις της χειροτεχνίας. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χειροτεχνίας ονόμασε το Κοκάντ Το ξέρατε; Το Κοκάντ ήταν η πρώτη World Craft City στην ΚΑΚ Το 2019 το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χειροτεχνίας, που ιδρύθηκε το 1964 και συνδέεται με την UNESCO, ανακήρυξε το Κοκάντ World Craft City για την ξυλογλυπτική, την πρώτη στην ΚΑΚ. Οι σκαλιστοί κίονες του τζαμιού Τζούμα και οι οροφές του παλατιού δείχνουν γιατί. Διαβάστε περισσότερα → για την ξυλογλυπτική το 2019 και έδωσε στη Μαργκιλάν τον τίτλο της για το μετάξι και το ικάτ το 2022. Το Ρισντάν πήρε τον δικό του τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν φιλοξένησε το δεύτερο Διεθνές Φόρουμ Αγγειοπλαστικής και άνοιξε το Παραδοσιακό Μουσείο Αγγειοπλαστικής του Ρισντάν.
Το συνηθισμένο πρόγραμμά μας διαρκεί δύο ημέρες. Το τρένο αρ. 730 αναχωρεί από την Τασκένδη στις 07:20 και φτάνει στο Κοκάντ στις 10:26. Δείτε την πρόσοψη με τα πλακίδια του ανακτόρου του Χουντογιάρ Χαν, μετά οδηγήστε περίπου μία ώρα ως το Ρισντάν για ένα απόγευμα στα εργαστήρια, και διανυκτερεύστε στη Μαργκιλάν ή στη Φεργκάνα. Το επόμενο πρωί ακολουθήστε το μετάξι από το κουκούλι ως τον αργαλειό στο Γιοντγκορλίκ (το άρθρο μας για το μετάξι της Μαργκιλάν σας λέει τι να προσέξετε) και πάρτε το αρ. 729, που φεύγει από τη Μαργκιλάν στις 16:10 και φτάνει στην Τασκένδη στις 19:55.
Θέλετε να καθίσετε εσείς στον τροχό ή να πιάσετε πινέλο; Πείτε μας εκ των προτέρων και κανονίζουμε μάθημα με έναν μάστορα, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα. Αποτελεί μέρος της τετραήμερης εκδρομής χειροτεχνίας στην κοιλάδα της Φεργκάνα.
- Πού: Το Ρισντάν απέχει περίπου 45 χλμ. από το Κοκάντ, 50 χλμ. από τη Μαργκιλάν και 60 χλμ. από τη Φεργκάνα. Με αυτοκίνητο από την Τασκένδη χρειάζονται περίπου πέντε ώρες.
- Πόσο διαρκεί: μισή ημέρα καλύπτει δύο ή τρία εργαστήρια με χρόνο για αγορές· ένα μάθημα στον τροχό προσθέτει μία ή δύο ώρες.
- Πότε: Απρίλιος–Μάιος και Σεπτέμβριος–Οκτώβριος. Τα απογεύματα του Ιουλίου στην κοιλάδα φτάνουν κατά μέσο όρο τους 35 °C, και τα εργαστήρια είναι ζεστά.
- Επίσκεψη: πρόκειται για οικογενειακά εργαστήρια, όχι για μουσεία με ώρες λειτουργίας, γι' αυτό κανονίζουμε κάθε επίσκεψη με τον μάστορα εκ των προτέρων. Ελάτε με έναν οδηγό που μπορεί να μεταφράζει: οι ερωτήσεις είναι το μισό της απόλαυσης.



