Το στρωματάκι στο κουπέ: ένα Σαββατοκύριακο ρετρίτ γιόγκα στη Χίβα

Η ομάδα συναντιέται στον σταθμό Τασκένδη-Νότιος ανάμεσα στις 20:30 και στις 21:30 και επιβιβάζεται στο νυχτερινό τρένο για τη Χίβα, σε κουπέ με κρεβάτια. Συνήθως το τρένο είναι κάτι που υπομένεις στον δρόμο προς τις διακοπές. Εδώ είναι το πρώτο τους μέρος. Στο κουπέ δεν υπάρχει αίθουσα συσκέψεων, κανείς δεν χώνεται «για ένα λεπτό» και έξω είναι σκοτάδι, άρα δεν υπάρχει ούτε κάτι να κοιτάξεις. Μένει ο ρυθμός των τροχών, το τσάι στο ποτήρι και οι άνθρωποι με τους οποίους θα καθίσετε σιωπηλά στην έρημο το επόμενο βράδυ.

Το δείπνο στον δρόμο της μετάβασης είναι το μόνο που χρειάζεται να σκεφτείτε: αγοράστε το στο τρένο ή φέρτε το δικό σας. Το τρένο φτάνει στη Χίβα γύρω στις έντεκα το πρωί του Σαββάτου. Περισσότερα για τα ίδια τα τρένα θα βρείτε στον οδηγό μας για τα τρένα στο Ουζμπεκιστάν.

Από τον σταθμό η ομάδα πηγαίνει στο ξενοδοχείο και στη μία το μεσημέρι κάθεται για φαγητό στην παλιά πόλη. Το Ιτσάν Καλά συνήθως περιγράφεται με χρονολογίες και διαστάσεις, όμως το πρώτο που προσέχει κανείς είναι πιο απλό: δεν χρειάζεστε μεταφορικό μέσο. Ό,τι βρίσκεται μέσα στα τείχη απέχει λίγα λεπτά με τα πόδια. Σε τρεις ώρες με ξεναγό η ομάδα περπατά ως τον Καλτά-Μινόρ, το Κούνια-Αρκ, τον μιναρέ του Ισλάμ Χότζα και τον μεντρεσέ του Μουχαμάντ Αμίν Χαν, πάντα με τα πόδια. Αν θέλετε την ιστορία πίσω από αυτά, διαβάστε το άρθρο μας για τη Χίβα, την παλιά πόλη που είναι νεότερη απ' ό,τι δείχνει.

Στις πεντέμισι η ομάδα φεύγει από την πόλη. Είκοσι λεπτά αργότερα τα σπίτια τελειώνουν και αρχίζει η έρημος, και η βραδινή εξάσκηση γίνεται εκεί, την ώρα που δύει ο ήλιος. Έπειτα επιστροφή στη Χίβα για δείπνο και ελεύθερο χρόνο, αν και μετά από μια νύχτα στο τρένο και μια μέρα με τα πόδια οι περισσότεροι επιλέγουν τον ύπνο.

Στις έξι το πρωί η βεράντα του ξενοδοχείου είναι ακόμη σκοτεινή. Η πρωινή εξάσκηση αρχίζει πριν από την ανατολή και τελειώνει τη στιγμή που το πρώτο φως φτάνει στην παλιά πόλη. Αν κάνει κρύο, η συνεδρία μεταφέρεται σε σκεπαστή βεράντα ή σε εσωτερικό χώρο. Σχεδόν κανένας επισκέπτης δεν βλέπει τη Χίβα αυτή την ώρα· όλοι οι άλλοι κοιμούνται ακόμη.

Μετά το πρωινό η ομάδα διανύει περίπου 100 χιλιόμετρα, μιάμιση με δύο ώρες, μέσα στο Κιζίλ Κουμ ως το Αγιάζ Καλά. Το αρχαιότερο από τα φρούριά του χρονολογείται από τον 4ο–3ο αιώνα π.Χ. και χτίστηκε στη γραμμή ανάμεσα στην όαση και την έρημο. Ο καλύτερος τρόπος να το καταλάβετε είναι να ανεβείτε στον λόφο με τα πόδια και να δείτε απέναντι σε τι στεκόταν φρουρός: άμμος προς κάθε κατεύθυνση. Το γεύμα γίνεται σε καταυλισμό με γιούρτες· βόλτα με καμήλα είναι δυνατή με επιπλέον χρέωση και είναι εντελώς προαιρετική. Το άρθρο μας για τα φρούρια της ερήμου στη Χορεζμία διηγείται την ιστορία τους.