Κυκλική διαδρομή Καζακστάν και Κιργιστάν από την Τασκένδη: από το Τουρκεστάν στην Ισίκ-Κουλ, το Τσαρίν και το Αλμάτι

Το Τουρκεστάν απέχει περίπου 300 χλμ. από την Τασκένδη, μέσω Σιμκέντ, με μία διέλευση συνόρων στη διαδρομή. Ο προορισμός είναι το μαυσωλείο του Χότζα Αχμέτ Γιασαβί, το οποίο παρήγγειλε ο Τιμούρ το 1389. Οι εργασίες σταμάτησαν όταν πέθανε το 1405 και η κεντρική πύλη είναι ακόμη γυμνό τούβλο με ξύλινες δοκούς να προεξέχουν. Μέσα, ο τρούλος πάνω από την κύρια αίθουσα έχει διάμετρο 18,2 μ., ο μεγαλύτερος σωζόμενος τρούλος από τούβλο στην Κεντρική Ασία. Το μαυσωλείο βρίσκεται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2003.

Μείνετε τη νύχτα: το συγκρότημα είναι στα καλύτερά του με το φως του πρωινού. Όλα όσα αφορούν αυτό το πρώτο στάδιο υπάρχουν στο άρθρο μας Το Τουρκεστάν από την Τασκένδη.

Από το Σιμκέντ ο δρόμος τρέχει 176 χλμ. ανατολικά ως το Ταράζ. Σταματήστε 18 χλμ. πριν από την πόλη, στο χωριό Αΐσα Μπιμπί. Το μικρό μαυσωλείο του 11ου–12ου αιώνα δεν έχει υαλωτή επίστρωση ούτε χρώμα, μόνο σκαλισμένα πλακίδια από τερακότα σε περισσότερα από εξήντα σχέδια. Πηγαίνετε όταν ο ήλιος είναι χαμηλά και οι τοίχοι ρίχνουν πάνω στον εαυτό τους ένα δίχτυ από σκιές.

Ο θρύλος του κοριτσιού που πέρασε έξι ποτάμια αλλά όχι το έβδομο υπάρχει στο άρθρο μας για το μαυσωλείο της Αΐσα Μπιμπί.

Από το Ταράζ περνάτε στο Κιργιστάν και συνεχίζετε ως τη Μπισκέκ για τη νύχτα. Το επόμενο πρωί, η πρώτη στάση βρίσκεται στον δρόμο προς τη λίμνη.

Ο πύργος της Μπουράνα στέκει σε ένα χωράφι περίπου 80 χλμ. ανατολικά της Μπισκέκ, κοντά στο Τοκμόκ. Είναι ένας μιναρές του 11ου αιώνα της Μπαλασαγκούν, πόλης των Καρακανιδών. Κάποτε είχε ύψος περίπου 45 μ.· ένας σεισμός του 15ου αιώνα άφησε 25 μ. Μια στενή σκάλα στο εσωτερικό σάς ανεβάζει στην κορυφή, με την χιονισμένη οροσειρά του Κιργιστάν απέναντι από την κοιλάδα.

Γύρω από τον πύργο στέκουν μπαλμπάλ, πέτρινοι τάφοι-σήματα των τουρκικών νομαδικών λαών του 6ου έως του 10ου αιώνα. Η Μπαλασαγκούν είναι μέρος του χώρου της UNESCO Δρόμοι του Μεταξιού, του διαδρόμου Τσανγκάν–Τιεν Σαν.

Η Ισίκ-Κουλ βρίσκεται σε υψόμετρο 1.607 μ. και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ορεινή λίμνη στον κόσμο μετά την Τιτικάκα. Χάρη στο αλμυρό νερό της σπάνια παγώνει, ακόμη και τον χειμώνα. Ο δρόμος ακολουθεί τη βόρεια όχθη, περνώντας από παραλίες και παραθαλάσσια χωριά ως το Τσολπόν-Ατά.

Στην άκρη της πόλης υπάρχει ένα χωράφι με ογκόλιθους και περίπου 2.000 πετρογλυφικά, που χρονολογούνται από περίπου το 800 π.Χ. έως το 1200 μ.Χ. Τα περισσότερα είναι αγριοκάτσικα με μακριά κέρατα γυρισμένα προς τα πίσω· σε μία πέτρα, κυνηγοί βάζουν εξημερωμένες λεοπαρδάλεις του χιονιού πάνω σε ένα κοπάδι. Ελάτε αργά το απόγευμα: οι περισσότερες πέτρες βλέπουν δυτικά ή νότια και ο χαμηλός ήλιος κάνει τις γραμμές να ξεχωρίζουν. Εμείς ήρθαμε το σούρουπο, που είναι όμορφο, αλλά φέρτε έναν φακό.

Το Καρακόλ βρίσκεται κοντά στο ανατολικό άκρο της λίμνης, περίπου 380 χλμ. από τη Μπισκέκ. Τα δύο πιο γνωστά κτίριά του είναι και τα δύο ξύλινα.

Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Τριάδας ολοκληρώθηκε το 1895, αφού ένας σεισμός κατέστρεψε την προηγούμενη πέτρινη εκκλησία. Σε αυτή τη σεισμογενή περιοχή έχτισαν επίτηδες με ξύλο.

Λίγους δρόμους πιο πέρα στέκει ένα τζαμί που μοιάζει με κινέζικο ναό. Χτίστηκε από έναν αρχιτέκτονα από το Πεκίνο και μια ομάδα τεχνιτών και ολοκληρώθηκε το 1910. Έχει 42 ξύλινους κίονες, μια πολυώροφη κορνίζα σκαλισμένη με φρούτα και λουλούδια και ούτε ένα καρφί. Είναι ακόμη ενεργό τζαμί, γι’ αυτό ντυθείτε σεμνά.

Νοτιοδυτικά του Καρακόλ, η κοιλάδα Τζέτι-Ογκούζ ανοίγει με πανύψηλους βράχους από κόκκινο κροκαλοπαγές. Μία κορυφογραμμή ονομάζεται Επτά Ταύροι και ένας άλλος βράχος Σπασμένη Καρδιά. Οι βράχοι είναι προστατευόμενο φυσικό μνημείο από το 1975.

Πιο δυτικά, στη νότια όχθη, κοντά στο χωριό Τοσόρ, βρίσκεται η Σκάζκα, το φαράγγι του Παραμυθιού. Ο άνεμος και το νερό έχουν σκαλίσει τον κόκκινο και ριγέ πηλό σε τοίχους, πύργους και δράκους. Η βόλτα είναι σύντομη και εύκολη.

Πίσω στο Καζακστάν, το φαράγγι Τσαρίν βρίσκεται περίπου 200 χλμ. ανατολικά του Αλμάτι, σε ένα εθνικό πάρκο που δημιουργήθηκε το 2004. Σε σημεία τα τοιχώματα έχουν ύψος 150 έως 300 μ.

Η Κοιλάδα των Κάστρων είναι ένα πλευρικό φαράγγι μήκους περίπου 3 χλμ., ανάμεσα σε τοιχώματα από πορτοκαλί και γκρίζα στρωματοποιημένα πετρώματα. Ένα μονοπάτι διατρέχει τον πυθμένα και καταλήγει στον ποταμό Τσαρίν, ορμητικό και πράσινο ακόμη και τον Νοέμβριο. Φορέστε κατάλληλα παπούτσια: η επιστροφή προς τα πάνω είναι πιο απότομη.

Τελειώσαμε στο Αλμάτι, μέσα στο χιόνι. Στο πάρκο Πανφίλοφ στέκει ένα κόκκινο ξύλινο κτίριο του 1908, κάποτε λέσχη αξιωματικών. Από το 1980 στεγάζει το Μουσείο Καζακικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων: περισσότερα από 1.000 εκθέματα, τα παλαιότερα από τον 17ο αιώνα. Υπάρχουν κομπίζ και ντόμπρες, άρπες και κέρατα, και όργανα που ανήκαν στον Αμπάι, στον Ζαμπίλ και στη Ντίνα Νουρπεΐσοβα. Μετά τα φαράγγια, είναι ένα ζεστό, ήσυχο πρωινό.