Taszkent z dziećmi: dokąd pójść i co zobaczyć

Dla dzieci metro jest atrakcją samą w sobie. Na stacji Kosmonavtlar ściany przechodzą od turkusu do głębokiego błękitu jak niebo w drodze na orbitę, a ceramiczne medaliony przedstawiają Jurija Gagarina i Walentinę Tiereszkową. Na stacji Alisher Navoi turkusowe reliefy opowiadają historie miłosne poety, a na Mustaqillik Maydoni w rzędzie wiszą kryształowe żyrandole. Fotografowanie jest dozwolone, więc pozwól dzieciom robić zdjęcia.

Potem przejedź się z dziećmi naziemną Linią Okrężną, która biegnie po wiadukcie nad ulicami: dla małego pasażera pociąg z widokiem wygrywa z każdym tunelem. Jeden bilet wystarczy na cały przejazd, dopóki nie wyjdziesz za bramki. Naszą trasę stacja po stacji, z cenami i godzinami, znajdziesz w artykule Metro w Taszkencie.

Magic City przy ulicy Bobur to miejsce, które wybrałaby większość miejscowych dzieci: 21 hektarów z zamkiem, którego wieże wznoszą się na 60 metrów, ulice stylizowane na Londyn, Rzym i Barcelonę oraz ponad 35 atrakcji. Wstęp do parku jest bezpłatny; płacisz za atrakcje. W środku jest akwarium z 20-metrowym tunelem i ponad 100 gatunkami, w tym rekinami, strefa zabaw Pixel dla najmłodszych i szkoła zawodów, w której dzieci próbują dorosłych profesji. Park otwiera się o 10:00 i działa przez cały rok.

Wróć po zachodzie słońca na pokaz fontann przed zamkiem. Drugi wieczór należy do Tashkent City Park, gdzie na jeziorze o powierzchni 15 hektarów gra 200-metrowa fontanna muzyczna, a amfiteatr wychodzi na wodę; w parku jest też planetarium. Godziny pokazów i resztę wieczornego miasta opisujemy w artykule Taszkent wieczorem. Jeśli chcesz mieć do tego przewodnika i samochód, nasz wieczorny spacer po Taszkencie obejmuje Magic City.

To muzeum, które dzieci zapamiętują. Zajmuje park pod gołym niebem obok głównego dworca kolejowego, przy stacji metra Toshkent, z rzędami parowozów, spalinowozów i elektrowozów. Najstarsza lokomotywa to OV z 1914 roku; najmocniejszy parowóz to P36. Większość eksponatów można dotykać i na nie wchodzić, łącznie z kabinami, a przez kolekcję kursuje mały pociąg wycieczkowy.

Muzeum jest otwarte od środy do niedzieli w godzinach 9:00–18:00. Przeznacz na nie godzinę, więcej z dzieckiem, które chce posiedzieć w każdej kabinie. Pasuje też na poranek przed pociągiem do Samarkandy. Pozostałe muzea miasta i to, które z nich zainteresują dziecko, opisujemy w artykule Muzea Taszkentu.

Gdy w mieście jest gorąco, góry są najlepszą ucieczką. W lipcu średnia temperatura popołudniowa w Taszkencie sięga 35,9 °C, a w Czimganie 26,2 °C. Amirsoy, 65 km od Taszkentu, wwozi gondolą na wysokość 2 290 m, a jego park linowy Yeti, z przejściami na wysokości od 2,5 do 7 metrów nad ziemią, jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci.

Jak zaplanować ten dzień i z czym go połączyć, opisujemy w artykule wycieczki jednodniowe z Taszkentu i w naszym przewodniku po Amirsoy. Organizujemy też dzień w górach w Amirsoy i Chinorkencie z obiadem i kolejką linową.

Większość dzieci znajduje swoje danie już pierwszego dnia. Plow to ryż z marchewką i miękkim mięsem, sycący i łagodny, a w Taszkencie je się go na obiad: centra plowu gotują rano, a najwięcej ludzi jest w nich około południa. W Środkowoazjatyckim Centrum Plowu przy wieży telewizyjnej dzieci mogą obserwować, jak ryż gotuje się w ogromnych kazanach. Więcej w artykule plow w Uzbekistanie.

Samsa, kruche ciasto z nadzieniem, wychodzi gorąca prosto z tandyru i łatwo ją jeść jedną ręką. Okrągła lepioszka non trafia na każdy stół przed wszystkim innym, a taszkencki non jest miękki i najlepszy w dniu wypieku, więc kupuj go rano; historię chleba opisujemy w artykule Uzbecki chleb non. Zabierz dzieci rano na bazar Chorsu, żeby zobaczyły, jak przywożą ciepły chleb, i spróbowały suszonych owoców; zobacz bazary Uzbekistanu. Dawaj dzieciom tylko wodę butelkowaną; kupisz ją na każdym rogu.