
Bu yazıdaki yerler: Buhara
Buhara’da Sitorai Mohi Hosa: son emirin yazlık sarayı ve müzesi
Giriş yolundan bakınca saray, bir Rus taşra kasabasının kenarına aitmiş gibi görünür: açık renkli bir cephe, yüksek pencereler, sütunlu bir giriş. İçeri adım atın, Buhara’dasınız: oymalı ve boyalı sıva, beyaz ganç dantelin altında bir aynalı salon, ustaların yıllarını almış tavanlar. Son emirin yazlık sarayı ,Biliyor muydunuz? Efsane: emirin sarayının yeri etle seçildi Efsaneye göre Emir Nasrullah 19. yüzyıl ortasında yazlık saray istediğinde Buhara çevresinde birkaç yere koyun leşleri asıldı ve etin en son bozulduğu yer seçildi. Bugün oradaki Sitorai Mohi Hosa 1912–1918 tarihlidir. bu iki dünyanın 20. yüzyılın başında buluştuğu yerdir.
İşte sarayın hikâyesi, Rus ve Buhara üsluplarının karışımını nasıl okuyacağınız, müzenin neler sakladığı ve onu eski şehrin dışındaki bir güne nasıl sığdıracağınız.
Ark’tan dört kilometre uzakta bir saray

Adı “aya benzeyen yıldız” demektir. Buhara emirlerinin 18. yüzyıldan beri burada, şehrin yaklaşık 4 km kuzeyinde bir kır konutu vardı, ama o döneme ait hiçbir şey ayakta değil. Yerin bir efsanesi var: anlatıldığına göre bir emir, şehrin çevresindeki farklı köşelere koyun karkasları astırmış ve sarayı etin en uzun süre taze kaldığı yere yaptırmış; hikâyeye göre havanın en sağlıklı olduğu yer orasıymış.
Emir Abdulahad Han 19. yüzyılın ikinci yarısında inşaata başladı ve Buharalı ustaları St. Petersburg’a ve Yalta’ya çalışmaya gönderdi. 13 yaşından itibaren üç yıl St. Petersburg’da eğitim görmüş olan oğlu Biliyor muydunuz? Emirin yazlık sarayı: dışı Avrupai, içi Doğulu Buhara’nın son emiri Alim Han’ın kır konutu 1912–1918’de yapıldı: dışı Avrupa üslubunda, içi Doğu tarzı süslemelerle. Yerel usta zanaatkârlar saraydaki iki Rus mühendisle birlikte çalıştı; 1927’den beri müzedir. Devamını okuyun → 1911’de emir oldu ve bugün gördüğünüz sarayı 1912–1918’de inşa ettirdi. Buhara’nın son emiriydi: 1920’de şehirden ayrıldı ve 1944’te Kabil’de öldü. Emirlerin yılın geri kalanında nasıl yaşadığı, yönetimi yürüttükleri kaleyi anlatan Buhara Ark Kalesi yazımızda.
Dışı Rus, içi Buharalı

Emirin sarayında görev yapan iki Rus mühendis, Margulis ve Sakoviç, yeni saray üzerinde çalıştı; dönemin önde gelen Buharalı ustaları da öyle: Usta Şirin Muradov, Hasancan Umarov, Abdullo Gafurov, Rahim Haitov, İbrahim Hafizov, Karim Samadov ve diğerleri. Sonuç, planı ve cephesiyle Avrupai, her odasıyla Doğulu bir saraydır.
Geleneksel bir Buhara evi gibi saray da erkekler ve kadınlar bölümü olarak ikiye ayrılır. İçeride oyma ganç, duvar resmi ve altın işleme, Avrupa mobilyaları, perdeler ve aynalarla yan yana durur; ziyaretçilerin çoğunun aklında kalan da bu karışımdır.
Beyaz Salon
Sarayın gözdesi, Usta Şirin Muradov’un yönetiminde yapılan Beyaz Salon’dur. Otuz usta iki yıl boyunca onun üzerinde çalıştı. Duvarlar aynaların üzerine yerleştirilmiş oyma gançla kaplıdır; böylece sıvanın beyaz danteli ışığın üzerinde yüzüyor gibi görünür ve desenlerin odanın hiçbir yerinde tekrarlanmadığı söylenir. Saray bahçesinde Şirin Muradov’un bir anıtı durur.
Onu yazlık çay odasıyla karşılaştırın: diğer salonlar çiçek ve yapraklarla süslenmişken bu oda baştan sona renkli geometri ve vitraydır. İki süsleme ekolü birkaç adım arayla yan yana durur.
Müze ve koleksiyonları
Saray 1927’de müzeye dönüştürüldü; bugün Dekoratif ve Uygulamalı Sanatlar Müzesi’dir. Koleksiyonların çoğu 19. ve 20. yüzyıllardandır:
- Porselen: 14. yüzyıldan 20. yüzyıla Çin ve Japon parçaları.
- Tekstil: ,Biliyor muydunuz? Bir süzaniyi çoğu zaman birkaç kadın aynı anda işlerdi Aileden biri ya da desen çizen usta kadın, kalemkeş, deseni pamuklu kumaş şeritlerine çizerdi. Şeritler ailenin ya da mahallenin farklı kadınlarına dağıtılır, aynı anda işlenirdi; yeniden dikildiğinde dikiş yerlerindeki desen tam örtüşmez. Devamını okuyun → işlemeli yastık örtüleri (takyapuş) ve perdeler (çimilik), altın işlemeli panolar, kaftanlar ve eyer örtüleri.
- Buhara mücevherleri ve Rus saray sanatı eserleri.
- 19. ve 20. yüzyıllardan mobilyalar ve emirliğin son döneminden fotoğraflar.
- Giysiler: ayrı bir sekizgen köşkte, bir asır önceki Buharalı şehirlilerin kıyafetleri.
Binaların çevresinde bahçe, bir havuz ve oymalı eyvanlar uzanır; bahçe duvarı ve köşkler restore edildi. Süzani odaları ilginizi çekerse süzani rehberimiz desenleri ve nereden alınacaklarını anlatıyor.
Sitorai Mohi Hosa’yı ziyaret: biletler, saatler ve ipuçlarımız
Bilet: 1 Ocak 2025’ten beri geçerli olan Buhara müze-rezervinin resmî tarifelerine göre yabancı bir yetişkin için 60.000 so’m. Sergilenen eserleri fotoğraflamak 30.000 so’m, video çekmek 100.000 so’m; sesli rehber 20.000 so’m.
Saatler: genellikle 9:00–18:00, yüksek sezonda daha uzun (Ekim 2026’daki son kontrolümüze göre). Gideceğiniz gün kontrol edin.
Süre: saray, köşkler ve bahçe için yaklaşık bir buçuk saat.
Ulaşım: saray eski şehrin dışındadır, bu yüzden taksi ya da araba kullanın. Açılış saatinde gidin ve tek bir sabahta Biliyor muydunuz? Bir sufi şeyhinin onuruna adı değiştirilen köy En büyük sufi tarikatlarından birine adını veren Bahaeddin Nakşibend (1318–1389), Buhara yakınlarındaki Kasr-ı Hinduvan'da doğdu ve orada gömüldü. Köyün adı sonradan onun onuruna Kasr-ı Arifan oldu; kabri üzerindeki türbe 1544 tarihlidir. külliyesi ve Çor Bakr nekropolüyle birleştirin: bu, Buhara Keşif turumuzun rotasıdır. Mesafeler, süreler ve şehir dışındaki diğer yerler Buhara çevresinde ne görülür yazımızda, şehrin emirleri ve evliyaları hakkında anlattığı hikâyeler ise Buhara efsaneleri yazımızda.
Kısaca
- “Aya benzeyen yıldız” Sitorai Mohi Hosa, emirlerin Buhara’nın 4 km kuzeyindeki yazlık sarayıdır.
- Gördüğünüz saray 1912–1918’de son emir Alim Han için Rus mühendisler ve Buharalı ustalar tarafından inşa edildi.
- Beyaz Salon’u kaçırmayın: Şirin Muradov’un aynaların üzerine oyma gancı, otuz ustanın iki yılda yaptığı eser.
- 1927’den beri açık olan müze porselen, süzani, altın işleme, mücevher ve Buhara kıyafetleri saklar.
- Yabancı bir yetişkin için bilet 60.000 so’m; tek bir sabahta Bahaeddin Nakşibend ve Çor Bakr ile birleştirin.



